Easy Rider

Το Θησείο πρέπει να είναι η γειτονιά της Αθήνας με τις περισσότερες γάτες. Όλες καλοταϊσμένες.

Back to the 50's

Διονυσίου Αρεοπαγίτου, σήμερα.

Αγαπούλα

Τα καλυμμένα με πανί γράμματα του καταστήματος γράφουν PSOMIADIS. Το κατάστημα βρίσκεται στην οδό Αδριανού, στην Πλάκα, και φημολογείται πως είναι ένα από τα πολλά καταστήματα που -στο παρελθόν- περιήλθαν στην ιδιοκτησία του Μάκη Ψωμιάδη. Πολλά λέγονται και για τον τρόπο, με τον οποίο έπαιρνε τα μαγαζιά των άλλων ο Μάκης Ψωμιάδης. Για κάποιες περιπτώσεις, τα ξέρω από πρώτο χέρι. Εκείνο που δεν ξέρω είναι γιατί ο μαγαζάτορας κάλυψε τα γράμματα. Θα μάθω, όμως.

Ο καλύτερος κινηματογράφος του κόσμου

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του CNN, το "Θησείον" είναι ο καλύτερος κινηματογράφος στον κόσμο. Καλά, εγώ αυτό το ήξερα από πέντε ετών. Το "Θησείον" ήταν ο αγαπημένος μου κινηματογράφος και ακολουθούσαν το "Ερέχθειον" -που δεν υπάρχει πια γιατί έγινε ξενοδοχείο- και το "Σινέ Παρί". Στο "Θησείον", αν δεν σου αρέσει η ταινία, χαζεύεις την Ακρόπολη που είναι πάντα υπερπαραγωγή. Διαπίστωσα σήμερα πως το "Θησείον" ετοιμάζεται σιγά-σιγά να ανοίξει. Ωραία.

Ο Τσε στο Μοναστηράκι

Greek Graffiti 2

Κι αυτό το graffiti είναι στην οδό Ερμού.

Greek Graffiti

Αυτό το graffiti το είδαμε με τον M. Hulot την 25η Μαρτίου, μετά την παρέλαση. Σήμερα, διαπίστωσα πως ο κύριος που έχει το διπλανό μαγαζί έβαψε τον τοίχο και άφησε μόνο αυτό το graffiti. Επειδή πολλοί φίλοι ρωτούν πού βρίσκεται, είναι χαμηλά στην οδό Ερμού, στο αριστερό πεζοδρόμιο όπως ανεβαίνουμε από Θησείο για Μοναστηράκι, στο ύψος της πλατείας στο Μοναστηράκι.

Daddy Cool

Στην οδό Πανεπιστημίου, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής παρέλασης για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Γαμάτος

Δεν ξέρω πόσες φορές έχω δει τον Σπύρο Γραμμένο να τραγουδάει τον τελευταίο χρόνο. Στο BAR2, στα Εξάρχεια, τον έχω δει τέσσερις φορές. Το περασμένο Σάββατο, πήγα με τους συμμαθητές μου από την Α΄ Δημοτικού. Ο Σπύρος αφιέρωσε στην Αλίκη την "Αλίκη στη χώρα των γαμάτων". Περάσαμε γαμάτα. Μετά πήγαμε για σουβλάκια στον Κάβουρα. Θα πάω κι απόψε. Όχι στον Κάβουρα, στον Σπύρο Γραμμένο.

Μια αφίσα, μια ιστορία

Αυτό που μάλλον δεν ξέρετε είναι πως το Unfollow γεννήθηκε σε ένα ρεμπετάδικο, στην Αθηναίισα. "Μουσική σκηνή" την αποκαλούσε ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, αλλά εμάς μας άρεσε πιο πολύ το "ρεμπετάδικο". Οι πρώτες συσκέψεις για το Unfollow έγιναν στην Αθηναίισα - εκεί ήταν και ο χώρος σύνταξης του περιοδικού. Την περασμένη εβδομάδα αποκτήσαμε γραφεία και μετακομίσαμε. Την ημέρα της μετακόμισης, ζήτησα να πάρουμε κι αυτήν την αφίσα -για να την βάλουμε στα νέα γραφεία του Unfollow- αλλά δεν μου έκαναν το χατίρι. Οπότε, την φωτογράφισα για να την θυμάμαι.

Χαιρετισμοί

Αφού έχω κι αυτό το μπλογκ, ας ανεβάζω εδώ τις φωτογραφίες που τραβάω, όταν γυρνάω από δω κι από κει.

pitsirikos.net

Το νέο μου μπλογκ:

pitsirikos.net

5

Πριν από πέντε χρόνια, ξεκίνησα αυτό το μπλογκ. Ξεκίνησα, αλλά από πού κλείνει αυτό το πράγμα; Πώς σταματάει; Πού είναι το φρένο; Φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ για αυτά τα πέντε υπέροχα χρόνια. Φτάνει. Τέλος. Φεύγω για εδώ!

Αγαπητές φίλες...

Η τελευταία εκπομπή στον ΣΚΑΙ
Εδώ

Ευχαριστώ

Δεν είχα σκεφτεί ποτέ στη ζωή μου ότι θα κάνω εκπομπή στο ραδιόφωνο. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα έκανα εκπομπή στον μεγαλύτερο σταθμό της χώρας. Έγινε κι αυτό. Πέρασα δυο καταπληκτικά χρόνια στον ΣΚΑΙ 100,3 και θα μου μείνουν αξέχαστα. Αυτό το ταξίδι θα μπορούσε να συνεχιστεί, αλλά θέλω να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και σε άλλα πράγματα. Ίσως να μπορώ, ίσως όχι. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να το μάθω: να προσπαθήσω να τα κάνω. Έτσι δεν έγινε και με το ραδιόφωνο; Η συνέχεια εδώ...

Δεν ξέρω αν θα κάνω ξανά ραδιόφωνο. Η πρόταση του ΣΚΑΙ είναι ανοιχτή και με τιμά ιδιαίτερα. Προτάσεις –και δεν είναι μυστικό- υπάρχουν και από άλλους σταθμούς, όπως υπήρχαν και πριν από δυο χρόνια. Δεν ξεχνώ, όμως, πως είμαι μπλόγκερ – δηλαδή, κάποιος που του αρέσει να γράφει. Νομίζω πως είναι καλύτερα να γράφω παρά να μιλάω σε ένα μικρόφωνο. Βέβαια, το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Είναι ωραίο να δοκιμάζεις στη ζωή – αυτό είναι η ζωή.

Με την ευκαιρία, θέλω να πω ξανά πως επιθυμώ να παίξω στον κινηματογράφο. Θέλω να το κάνω κι αυτό. Ας μου το προτείνει κάποιος λοιπόν – μόνο αυτό δεν μου έχουν προτείνει ακόμα.

Ευχαριστώ τους καταπληκτικούς ηχολήπτες του ΣΚΑΙ, οι οποίοι με έμαθαν πώς να στέκομαι στο μικρόφωνο, πώς να μιλάω, πώς να μην «χτυπάει» η φωνή μου, πώς να μπαίνω, πώς να βγαίνω και –κυρίως- ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που μου είπαν «μπορείς – το έχεις» (Γεια σου, Αμαλία! Γεια σου, Δημήτρη!). Οι ηχολήπτες του ΣΚΑΙ δεν είναι τυχαίοι. Έχουν δουλέψει με όλους –από τη Μαλβίνα, τον Μητσικώστα και τον Πανούση, ως τον Καρκαγιάννη, τον Χατζηνικολάου και τον Κακαουνάκη. Δεν χαρίζονται σε κανέναν. Ούτε εμένα μου χαρίστηκαν – έπεσε πολύ κράξιμο και πολύ δούλεμα.

Ευχαριστώ τις τηλεφωνήτριες του ΣΚΑΙ, οι οποίες έφαγαν πάρα πολύ βρίσιμο από τους ακροατές εξαιτίας αυτών που έλεγα. Τους πήρε αρκετό καιρό για να καταλάβουν πως εγώ είμαι χαρούμενος μόνο όταν με βρίζουν – σε αυτό μου φάνηκε πολύ χρήσιμη η προϋπηρεσία στο μπλογκ (μεγάλο σχολείο η μπλογκόσφαιρα – σε κάνει …αναίσθητο).

Ευχαριστώ τους δημοσιογράφους του ΣΚΑΙ, οι οποίοι με βοήθησαν πάρα πολύ. Ιδιαίτερα, ευχαριστώ τους δημοσιογράφους της σύνταξης, οι οποίοι με τροφοδοτούσαν συνέχεια με ειδήσεις αλλά και με ατάκες – πάρα πολλές από τις ατάκες που έλεγα στην εκπομπή ήταν δικές τους. Είναι κρίμα που δεν κάνουν μια εκπομπή – θα φεύγανε και οι τοίχοι με αυτά που λένε. Αλλά να λένε στον «αέρα» αυτά που συζητάνε μεταξύ τους – όχι τα άλλα, τα καθώς πρέπει. Με την ευκαιρία, στον ΣΚΑΙ κατάλαβα πως η δύναμη ενός ενημερωτικού σταθμού δεν είναι αυτοί που κάνουν εκπομπές – η δύναμη ενός σταθμού είναι οι δημοσιογράφοι και οι ρεπόρτερ του. Αυτοί είναι το μυστικό της επιτυχίας του ΣΚΑΙ.

Ευχαριστώ τους υπέροχους δημοσιογράφους της ελληνικής υπηρεσίας της Ντόιτσε Βέλε, οι οποίοι ήταν το καλύτερο κομμάτι της εκπομπής. Βέβαια, τα –ακόμα- πιο ωραία τα έλεγαν, όταν δεν ήταν στον «αέρα». Φοβεροί τύποι. Ένας κι ένας. Οι καλύτεροι.

Τέλος, ευχαριστώ την Αθανασία Χατζή και τον Δημήτρη Βεντούρα, υπεύθυνους της δισκοθήκης. Η ατάκα της Αθανασίας –στις πρώτες μέρες στον ΣΚΑΙ- «έλα ρε συ, εδώ έκανε επιτυχία ο τάδε, που ακόμα δεν καταλαβαίνουμε τι λέει, δεν θα κάνεις εσύ;» ήταν καταλυτική, για να μην το βάλω στα πόδια.

Οφείλω να παραδεχτώ πως δεν ακούω ραδιόφωνο. Ακούω μόνο Εν Λευκώ και Κόσμος. Στο ραδιόφωνο μου αρέσει να ακούω μουσική και πού και πού κάνα δυο ατάκες. Όλη αυτή η πάρλα στα ραδιόφωνα μου φέρνει ζαλάδα. Κι ο Οδυσσέας Ελύτης να έκανε εκπομπή λόγου, δεν θα τον άκουγα πάνω από πέντε λεπτά. Δεν ξέρω πώς έκανε επιτυχία η εκπομπή και δεν ξέρω γιατί άρεσε. Πέρασαν δυο χρόνια και δεν κατάφερα να συνηθίσω το να μιλάω μόνος μου σε ένα μικρόφωνο. Μου φαίνεται τόσο παρανοϊκό όσο μου φαινόταν και την πρώτη μέρα. Πάντως, είχε μεγάλη πλάκα.

Ευχαριστώ όσους άκουγαν την εκπομπή –και διαβάζουν αυτές τις γραμμές – και ευχαριστώ όσους επικοινώνησαν με αφορμή κάποιο σχόλιο ή κάποιο τραγούδι που τους άρεσε.

Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μαχαίρα!

Μεγάλη Δευτέρα, η Ελλάδα βγήκε να δανειστεί! Ιδού το δάνειο έρχεται!

Στους δρόμους οι αστυνομικές ομάδες "Δίας". Γαμήθηκε ο Δίας!

Ο πιτσιρίκος στα ΟΥΚ! Πίσω και σας έφαγα!

Εδώ!

Lolek

Ο Lolek είναι ένας πολύ ωραίος άνθρωπος και η μουσική του είναι ακριβώς σαν αυτόν: ανθρώπινη. Μου έκανε την τιμή να έρθει στο στούντιο του ΣΚΑΙ 100,3 για την τελευταία εκπομπή με τους νέους Έλληνες μουσικούς και να τραγουδήσει με την κιθάρα του ένα νέο του τραγούδι.

Η εκπομπή
Lolek - myspace


Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους μουσικούς και τους τραγουδιστές που ήρθαν στον ΣΚΑΙ για αυτές τις εκπομπές και να ζητήσω συγγνώμη από όσους δεν πρόλαβα να καλέσω. Αρχικά, αυτή η εκπομπή του Σαββάτου επρόκειτο να είναι μια εκπομπή σαν τις υπόλοιπες της εβδομάδας -αυτό ήθελε ο σταθμός-, αλλά στην πορεία σκέφτηκα πως θα ήταν καλό να έρθουν νέοι άνθρωποι, να μιλήσουν και να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Θα ήθελα να είναι και άνθρωποι που ασχολούνται με τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία και άλλες τέχνες, αλλά δεν έχω ιδέα από ζωγραφική, ενώ θα ήταν κάπως δύσκολο να μιλάμε για πίνακες στο ραδιόφωνο. Με τη μουσική είναι κάπως πιο απλά τα πράγματα. Η εκπομπή δεν θα ήταν η ίδια χωρίς τη συμβολή του M. Hulot. Τον ευχαριστώ πολύ.

Αέρινες Σιωπές

Καταφέραμε να μπορούμε να δανειστούμε μόλις θα πτωχεύσουμε. Δεν είναι καταπληκτικό;

Αν μάθαινε η Μπουμπουλίνα πόσο έχουν πέσει σήμερα τα spread, θα τραβούσε τα βυζιά της!

Χωρίς αεροπλάνα η στρατιωτική παρέλαση. Τώρα κατάλαβα τι σημαίνει "Αέρινες Σιωπές"! Εδώ!

Μαύρη επέτειος

Η Επανάσταση του 1821 αποδεικνύεται σήμερα εξαιρετικά βεβιασμένη και επιπόλαιη. Αν δεν είχαμε απελευθερωθεί από τους Τούρκους, δεν θα είχαμε γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν θα μας ένοιαζε τι γίνεται με τα spread και τις αγορές. Επίσης, αν δεν είχε γίνει η Επανάσταση, δεν θα είχε τραγουδήσει ο Γιώργος Νταλάρας το «Να ‘τανε το ‘21». Από όποια μεριά και να το δεις, η Επανάσταση του ’21 ήταν καταστροφική για τον τόπο. Εδώ!

Talk of the Town - 25/03/10

Έξω οι σούβλες απ' τα στρατόπεδα!

Μποϊκοτάζ στις Μερσεντές!

Έλα μωρέ, κι ο Κολοκοτρώνης με δανεικά ζούσε!

Κι ο Παπανδρέου στην Τατιάνα!

ΕΔΩ!