Προσευχή

(Βοήθα Παναγιά μου να μην κάνει βαρύ χειμώνα.)

Η ουσία της ομιλίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ

-Ελληνίδες, Έλληνες, τα πράγματα πάνε πολύ καλά : η Κιμ Κίλιαν είναι έγκυος!

Τέρμα στο παραμύθι

-Ας βάλει επιτέλους τέρμα ο πρωθυπουργός στο παραμύθι πως για όλα φταίει το ΠαΣοΚ - φταίνε κι αυτοί που το ψήφιζαν!

Διάλογοι (I)

-Μαρία, ξέρω πως σιχαίνεσαι τον Νίκο, αλλά ήρθε στην κηδεία του αδελφού μου. Σκέφτομαι να του μιλήσω ξανά - τι λες;
-Αδελφό έχει;
-Ναι.
-Όταν πεθάνει, να πας στην κηδεία του.

Διάλογοι

-Γιατρέ, δεν έχω λεφτά για την εγχείρηση και χρωστάω παντού - τι θα κάνω;
-Γιατί δεν πουλάτε μερικά από τα όργανά σας;

ΔΕΘ (είτε)

-Αγαπητοί Θεσσαλονικείς, η Θεσσαλονίκη είναι ουσιαστικά η πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Τώρα θα κάνω κάτι ακόμα πιο ευχάριστο για σας : την Αθήνα συμπρωτεύουσα των Βαλκανίων.

Ο λαός τραγούδι θέλει

Αγαπητοί αναγνώστες, δεν κατάφερα να σας κοροϊδέψω. Γράφω και ξαναγράφω για τα σοβαρά πολιτικά δρώμενα, αλλά εσείς εκεί το μυαλό σας - στις Γιουροβίζιον και στα θεάματα. Με λύπη βλέπω πως παραμένετε σαχλοί, όπως κι εγώ. Τα mail ανέδειξαν νικητή το κείμενο "Μια βραδιά στα μπουζούκια", που γράφτηκε με το laptop στο γόνατο, ώστε να έχει την απαραίτητη φαιδρότητα που του άρμοζε. Θέλω να το αφιερώσω στη μάνατζέρ μου, που μόλις μου ανακοίνωσε πως είναι έγκυος. Όχι από μένα βέβαια - στην προσωπική της ζωή είναι πιο εκλεκτική. Το κείμενο θα το βρείτε εδώ.Καλή ανάγνωση.

Η Τέχνη του Spider (3)

Και αυτό το σπουδαίο σκίτσο είναι του Spider και πρωτοδημοσιεύτηκε στην καλή εφημερίδα City Press. Τον ευχαριστώ.

Η Τέχνη του Spider (2)

Το όμορφο αυτό σκίτσο είναι του Spider και πρωτοδημοσιεύτηκε στην καλή εφημερίδα City Press. Ευχαριστώ τον Spider που μου επιτρέπει να το "ανεβάσω" στο ιστολόγιό μου. Αισθάνομαι πως έχω μια συγγένεια με τον Spider και τον Elias, ως προς τη σατιρική διάθεση - βέβαια αυτοί, σε αντίθεση με μένα, έχουν και ταλέντο.

Διάλογοι (5)

-Μαρία...ξέρεις, πρέπει να μιλήσουμε...
-Γιατί; Μη μου πεις πως πέρασες το όριο της κάρτας!

Διάλογοι (4)

-Γιαγιά, γιατί ο παππούς μιλάει συνέχεια για τον εμφύλιο;
-Γιατί τότε ήταν νέος...

Διάλογοι (3)

-Παππού, είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί;
-Όχι, ευτυχώς υπάρχουν και οι bloggers.

Διάλογοι (2)

-Είμαι γκέι και κρεατοφάγος.
-Γιατί δεν φτιάχνεις ένα μπλογκ;





(Ας μου επιτραπεί να αφιερώσω αυτό το σαχλό σχόλιο σε δυο(;) κυρίους(;) που είναι φανατικοί αναγνώστες και είχαν την καλοσύνη να μου στείλουν περισσότερα από πενήντα mail σε λιγότερο από τρεις μήνες - απολαυστικά, δε λέω.)

Διάλογοι

-Μόνο για την πάρτη σου νοιάζεσαι Πέτρο.
-Μαλακίες - τι θα φάω;

Διακοπές για πάντα

Ο Γιώργος Παπανδρέου ενοχλήθηκε από τη συνεχή αναφορά των μέσων μαζικής ενημέρωσης στις πολυήμερες διακοπές του και παραπονέθηκε πως «κανείς δεν αναφέρεται στο γεγονός πως ο πρωθυπουργός κάνει κάθε μέρα διακοπές στη Ραφήνα». Τελικά είναι όπως τους μάθεις τους δημοσιογράφους. Αν ο κ. Παπανδρέου είχε εγκατασταθεί μόνιμα στη Μύκονο, κανείς δεν θα το έκανε θέμα.

Νομίζω πως δεν θα αργήσει η μέρα που οι δημοσιογράφοι, τα στελέχη του ΠαΣοΚ, αλλά και μεγάλο μέρος της βάσης του κόμματος δεν θα ενοχλούνται καθόλου από τις πολυήμερες διακοπές του κ. Παπανδρέου – το πιθανότερο είναι να του ζητήσουν να κάνει μακροχρόνιες διακοπές και να τους γράφει που και που.

Το είχε πει πολύ εύστοχα ο Διονύσης Χαριτόπουλος όταν ρωτήθηκε σε συνέντευξή του στον «Ταχυδρόμο» των «Νέων» για το ποια είναι η γνώμη του για τον Γιώργο Παπανδρέου : «Το μεγάλο λάθος του Ανδρέα ήταν που έφερε μαζί του στην Ελλάδα την οικογένειά του».


(Για τους αναγνώστες με …απαιτήσεις στα mail : με καταπιέζετε – κάντε υπομονή.)

Η ώρα του βιβλίου

Δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου, ο Κώστας Σημίτης είναι και πάλι κοντά μας. Στο νέο του πόνημα, ο συγγραφέας αναφέρεται στην οκταετία του στην εξουσία και οι βιβλιολάτρες στη χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό, κρατάνε την ανάσα τους. Προβλέπεται να κυκλοφορήσει τέλος Νοεμβρίου και εδώ θα ήθελα να κάνω μια παράκληση στον εκδοτικό οίκο : μιας και οι ονομαστικές γιορτές από τις 26 Οκτωβρίου και μετά πέφτουν βροχή, μήπως θα μπορούσαν να το τοποθετήσουν στα βιβλιοπωλεία λίγο νωρίτερα; Τι καλύτερο δώρο να κάνεις σε ένα αγαπημένο πρόσωπο από το νέο βιβλίο του κ. Σημίτη που θα είναι σίγουρα συναρπαστικό και απολαυστικό; Το μόνο που με προβληματίζει είναι μήπως όλοι οι φίλοι του εορτάζοντος κάνουν την ίδια σκέψη και πρέπει μετά να τρέχει στα βιβλιοπωλεία για αλλαγή δώρου.

Dum spiro spero

Κανείς δεν γνωρίζει πότε ακριβώς η Ντόρα Μπακογιάννη θα μεταπηδήσει από τον Δήμο Αθηναίων στο υπουργείο Εξωτερικών, για να αποκτήσει και πάλι η χώρα μας εξωτερική πολιτική υψηλού επιπέδου. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες λένε, πως αυτό θα συμβεί, όταν η κ. Μπακογιάννη θα ολοκληρώσει τη δίαιτά της, ώστε να μπορεί να φοράει τα κοστούμια του πατέρα της – δεν της μπαίνουν ακόμα.

Η έλευση της κ. Μπακογιάννη στην κεντρική πολιτική σκηνή θα προσδώσει κάποιο ενδιαφέρον στα πολιτικά πράγματα που τα δέρνει μαύρη πλήξη, αλλά θα ήταν καλό να συνδυαστεί με μερικές ακόμα κινήσεις. Προτείνω την επαναδραστηριοποίηση από το ΠαΣοΚ του Κώστα Λαλιώτη, με τον οποίο, ως γνωστόν, η κ. Δήμαρχος διατηρεί άριστες οικογενειακές σχέσεις και την μεταπήδηση του Αντώνη Σαμαρά από την Ευρωβουλή στη θέση του υφυπουργού Εξωτερικών. Το παράκανα με τις μεταπηδήσεις, αλλά και τι δεν θα ‘δινα να ‘βλεπα την κ. Μπακογιάννη υπουργό σε μια κυβέρνηση Σαμαρά – ή το ανάποδο. Όσο ζω ελπίζω.

Αέρα, Αέρα να φύγει η χολέρα!

-Κύριε Πρόεδρε, ποιος τύπος χολέρας θα ξεσπάσει στη Νέα Ορλεάνη;
-Μαύρη!

Κίνδυνος επιδημίας στη Νέα Ορλεάνη

-Τζορτζ, καλύτερα μη με φιλήσεις - μαθαίνω πως σέρνονται κι αρρώστιες.

Αλαζονεία

Ο γνωστός για την ταπεινότητά του, βουλευτής του ΠαΣοΚ, Ανδρέας Λοβέρδος, δήλωσε : «Δεν είναι δυνατόν οι υπουργοί να χτυπήθηκαν από την αλαζονεία τόσο γρήγορα και να μη θέλουν να αντιπαρατίθενται μαζί μας στην τηλεόραση». Γιατί αποκλείετε την πιθανότητα να σας φοβούνται ή ακόμα - ακόμα να σας θαυμάζουν;

Κύριε Καραμανλή κάνατε λάθος!

O βουλευτής Βαγγέλης Πολύζος ετέθη εκτός της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ με απόφαση του πρωθυπουργού, επειδή δήλωσε πως "σε όλα τα κόμματα υπάρχουν τίμιοι άνθρωποι, αλλά και άνθρωποι που χρηματίζονται". Νομίζω πως η κίνηση του κ. Καραμανλή ήταν λανθασμένη και θα πρέπει να επανορθώσει. Όταν ο κ. Πολύζος αναφέρεται σε "κόμματα", είναι προφανές πως δεν εννοεί τη Νέα Δημοκρατία. Αλλά ακόμα κι αν ο κ. Πολύζος έχει την αφέλεια να πιστεύει πως η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα, το βρίσκω τόσο χαριτωμένο, που θα μπορούσε να του συγχωρεθεί...

Το σημαίνον και το σημαινόμενο

-Για τον τυφώνα Κατρίνα τι έχετε να πείτε κύριε Ζουράρι;
-Θα έπρεπε να ονομάζεται Αικατερίνη.

Εδώ ΠαΣοΚ! Εδώ ΠαΣοΚ!

Η Μαρία Δαμανάκη, που αυτή την περίοδο της ζωής της βρίσκεται στο ΠαΣοΚ, δήλωσε :«Την επόμενη χρονιά το ΠαΣοΚ θα κηρύξει την Παιδεία και τον Πολιτισμό σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Αν αναρωτιέστε γιατί δεν το κάνουν φέτος, ο λόγος είναι πολύ απλός : φέτος έχουν κηρύξει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης το ΠαΣοΚ.

Ο Μπους ηγείται έρευνας για πιθανές ευθύνες της κυβέρνησής του

-Τόση είναι του Προέδρου...η ευθύνη.

Kiss me honey honey kiss me

-Κάτσε να σε φιλήσω, για να δουν πως δεν είμαι ρατσιστής.
-Μη με ζουπάς πολύ όμως - ξεβάφω.

Τα ρέστα δικά σας

Προβληματίζονται στη Νέα Δημοκρατία με τον λόγο που θα εκφωνήσει ο πρωθυπουργός στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης θεωρεί πως "θα πρέπει να υπάρξουν κάποιες παροχές που θα βελτιώσουν το κοινωνικό προφίλ της κυβέρνησης, αν και δεν υπάρχουν χρήματα". Δεν είναι ακόμα γνωστό το πλήρες περιεχόμενο των εξαγγελιών του κ. Καραμανλή για την οικονομία, αλλά στην περίπτωση που θελήσει να είναι απόλυτα ειλικρινής, δεν έχει παρά να καταφύγει στο σοφό ρητό:"Αγαθά κόποις κτώνται - άλλων".

Μια βραδιά στα μπουζούκια

Το Σάββατο 27 Αυγούστου και ώρα δεκάτη βραδινή ευρισκόμουν στη βεράντα της οικίας μου στη Ζάκυνθο, όπου ρέμβαζα μετά της Χ., του Α. και της Α. Ξαφνικά αφίχθησαν ο Κ., η Ε., ο Γ. και η Ρ. Δεν είναι ανώνυμοι αλκοολικοί, απλά είναι όλοι αβάπτιστοι, εκτός από εμένα που με λένε πιτσιρίκο.

«Δεν πάμε για ένα ποτό;» πετάχτηκε ο Α.
«Πάμε!» είπαν έξι στόματα μαζί.
«...με!» είπα κι εγώ

Τα κορίτσια – η Χ. και η Α. - ετοιμάστηκαν γρήγορα, οπότε τρεις ώρες αργότερα ξεκινήσαμε για τη Χώρα. Αποφασίσαμε, για οικονομία, να μην πάρουμε όλα τα αυτοκίνητα κι έτσι πήγαμε μόνο με τέσσερα.

Φτάνοντας στο Αργάσι ο Α. σταμάτησε μπροστά στο «Μπαράζ». Βγήκαμε όλοι από τα αυτοκίνητα. Εκεί έδωσα την πρώτη μου μάχη :

«Όχι στο Μπαράζ!»
«Γιατί;» ρώτησαν όλοι με μια φωνή.

Τους εξήγησα πως στο κτίριο που στεγάζεται το «Μπαράζ» συνεδρίαζε στο παρελθόν η Φιλική Εταιρεία και δεν θα ήταν σωστό να πριμοδοτήσουμε μια επιχείρηση, στην οποία συναθροίζονται σήμερα σουρλουλούδες και ντινγκιντάνγκες για να ακούσουν ντισκ τζόκεϊ που έρχονται από το εξωτερικό, με στόχο να καταπατήσουν την εθνική μας κληρονομιά και τους αγώνες του λαού μας για Ελευθερία, Ισότητα κι Αδελφοσύνη. Κανείς τους δεν κατάλαβε πως μιλούσα για τη Γαλλική Επανάσταση – συνέχισα λοιπόν. Τους μίλησα ακόμα για την Οκτωβριανή Επανάσταση και την δικτατορία του προλεταριάτου, παραλείποντας όμως τα μελανά σημεία. Τελειώνοντας αναφέρθηκα στο πως ο μουζίκος κατάφερε να φτάσει στο φεγγάρι. Αυτό μάλλον τους έπεισε και ο Κ. είπε :

«Πάμε μπουζούκια;»
«Είμαι έγκυος», είπε η Ε., «πως θα πάω στα μπουζούκια;»

Ήθελα να τη φιλήσω, αλλά η χαρά μου δεν κράτησε πολύ, γιατί δυο λεπτά αργότερα παρκάραμε τα αυτοκίνητά μας στο πάρκινγκ του «Zante Palace». Στην είσοδο μας περίμενε ένας νεαρός με λευκό κοστούμι σαν παγωτατζής :

«Έχουμε γάμο»
«Τέτοια ώρα;» πετάχτηκε η Ρ.
«Δεξίωση γάμου εννοεί ο κύριος μωρό μου» είπε αυστηρά ο Γ.
«Δεν γίνεται τίποτα;» ρώτησε ο Α.
«Πως δεν γίνεται; Χορεύουν όλοι μεθυσμένοι» απάντησε ο παγωτατζής.

Γυρίσαμε στα αυτοκίνητα. Τους έπεισα να πάμε στο «Island» για ένα ποτό μιας και η ώρα ήταν ήδη μιάμιση. Φτάσαμε, αποβιβαστήκαμε, δώσαμε τα κλειδιά στον παρκαδόρο, προχωρήσαμε και ξαφνικά συνειδητοποίησα πως ήμουν μόνος μπροστά στην είσοδο του μπαρ. Η Χ., ο Α., η Α, ο Κ., η Ε., ο Γ. και η Ρ. βρίσκονταν στην είσοδο του παρακείμενου μπουζουξίδικου που φέρει το όνομα «Κούτσης». Τους πλησίασα αμέριμνος. Πρώτη μου μίλησε η Ε. :

«Πιτσιρίκο, πάμε μπουζούκια;»
«Καλά εσύ δεν είσαι έγκυος;»
«Έλα μωρέ, με μια φορά τι θα γίνει;»
«Μια φορά σε κουτούπωσε κι ο Κ. και να τι έπαθες!»

«Έλα βρε πιτσιρίκο μη χαλάς την παρέα» μου είπε ο Κ. που του 'χω αδυναμία και κρίμα που δεν είχα μια αδερφή να του δώσω και πήγε και παντρεύτηκε την ξένη κοπέλα, που καλή είναι, δε λέω.

«Έλα βρε πιτσιρίκο» είπαν σαν χορωδία και οι υπόλοιποι – ενέδωσα.

Μπήκαμε στο «Κούτσης» - περιέργως πως μας έβαλαν μπροστά-μπροστά, ενώ μέσα στο μαγαζί υπήρχε το αδιαχώρητο. Εκ των υστέρων έμαθα πως όταν ο μετρ ρώτησε, αν η κράτηση είναι στο όνομα «Τυρογαλάς», ο Α. απάντησε «ναι», διακατεχόμενος από τη γνωστή σ’ εμάς παιγνιώδη διάθεσή του. Ευτυχώς ο κ. Τυρογαλάς δεν επισκέφθηκε τελικά το κέντρο όλο το βράδυ - αυτό αποδείχτηκε σοφό εκ μέρους του.

Παρατήρησα πως ο ιδιοκτήτης δεν ήταν εκεί. Αυτό βέβαια ήταν λογικό, μιας και πριν μερικά χρόνια τον μαχαίρωσε ένας τραγουδιστής του κέντρου, ο οποίος στην κατάθεσή του υποστήριξε πως νταραβεριζόταν με τη γυναίκα του - από τότε ο ιδιοκτήτης δεν πάει στο μαγαζί του, αλλά προτιμά να διαμένει στο νεκροταφείο.

Επίσης δεν ήταν εκεί ο Άγγελος Πυριόχος – τσεκάρισα όλους όσοι χόρευαν πάνω στα τραπέζια και δεν τον είδα. Μάλλον θα ήταν πολύ άρρωστος εκείνο το βράδυ γιατί όλες τις προηγούμενες φορές που επισκέφθηκα το κέντρο, ήταν παρών. Όταν αργότερα έμαθα, πως ο τίτλος του πρώτου βιβλίου του, που μόλις κυκλοφόρησε, είναι «Μη μου τραβάς το πάπλωμα», βεβαιώθηκα πως είχε κρυώσει.

«Τι θα πιείτε;» διαβάσαμε όλοι στα χείλη του σερβιτόρου – η μουσική ήταν εκκωφαντική.
«Ουίσκι» διάβασα στα χείλη των υπολοίπων.
«Θα πιούμε βότκα» ούρλιαξα εγώ, αποφασισμένος να μην ενδώσω στις επιταγές του καπιταλιστικού τρόπου ζωής και να μη στηρίξω το μεγάλο κεφάλαιο.

Πέρασε τελικά το δικό μου κι έτσι έφερε δυο μπουκάλια ουίσκι κι ένα ποτήρι με βότκα και χυμό λεμόνι για μένα. Μας έφερε ακόμα παγάκια, coca-cola και φιστίκια που ήταν ωραία.

«Δεν θέλουμε δυο μπουκάλια» είπε ο Γ.
«Ένα μπουκάλι ανά τέσσερα άτομα» διαβάσαμε στα χείλη του σερβιτόρου.

Κάλυψα με το τραπεζομάντιλο την κοιλιά της Ε. που καθόταν δεξιά μου – αν ο τύπος έπαιρνε είδηση πως ήταν έγκυος, μπορεί να μας θεωρούσε εννιαμελή παρέα και να έφερνε και τρίτο μπουκάλι.

«Τι κάνεις;» ρώτησε η Ε.
«Σκεπάζω το μωρό να μην κρυώσει» φώναξα μέσα στ’ αυτί της.
«Κι εμένα μου αρέσει η τραγουδίστρια» μου απάντησε όλο φόρα.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά κανείς δεν άκουγε κανέναν. Κοίταξα την τραγουδίστρια. Ξανθιά, αδύνατη, με ωραίες γάμπες. Δεν καταλάβαινα ποιο τραγούδι εκτελούσε αλλά η Χ. αριστερά μου τραγουδούσε το «Τέλεια» - άρα ήταν το «Τέλεια». Τέλεια. Κάτι πιτσιρίκες χόρευαν πάνω στην πίστα – μια μασούσε και τσίχλα. Η τραγουδίστρια με τις ωραίες γάμπες κατέβηκε από την πίστα και πέρασε από δίπλα μου για να πάει στα καμαρίνια που βρίσκονταν ακριβώς απέναντι από την πίστα. Με ακούμπησε τυχαία, μου χαμογέλασε, της χαμογέλασα.

Μια ανδρική φωνή ακούστηκε, αλλά η πίστα ήταν άδεια. Δεν έβλεπα πουθενά τον τραγουδιστή και σκέφτηκα πως θα βαριόταν κι αποφάσισε να τραγουδήσει από το καμαρίνι. Ξαφνικά σούσουρο στις γυναίκες της παρέας – προς στιγμή φοβήθηκα μήπως σπάσαν τα νερά της Ε. Βλέπω μπροστά μου έναν κοντό με ένα σωληνάριο τζελ στα μαλλιά κι ένα μικρόφωνο.

«Παίζει σ’ ένα σίριαλ του ANT1» μου φωνάζουν στο δεξί αυτί η Ε. και στο αριστερό η Χ.
«Σε ποιο;» ρωτάω στο δεξί αυτί τη Χ., για να πω κι εγώ κάτι.
«Ξέχασα το θερμοσίφωνα ανοικτό» μου απαντά στο αριστερό αυτί.

Δεν το ήξερα αυτό το σίριαλ – μόνο την επομένη κατάλαβα πως η Χ. είχε αφήσει το θερμοσίφωνα ανοικτό στο σπίτι. Ο τραγουδιστής ξεσήκωσε το κοινό και σε λίγο δεν φαινόταν γιατί ήταν ο πιο κοντός απ’ όλους – ήταν σαν να ήσουν σε παλιά ντισκοτέκ με πίστα και αόρατο ντισκ τζόκεϊ. Ξαφνικά αρχίζει να τραγουδάει το «Στο κάτω- κάτω της γραφής» του Πάριου, βλέπω ένα άνοιγμα στην πίστα και τραβάω τη Χ. για να χορέψουμε έναν χασάπικον χορόν. Πριν προλάβουμε να καταπλήξουμε τα πλήθη, περνά σε άλλο τραγούδι και τσαντίζομαι, γιατί μου αρέσει το συγκεκριμένο άσμα καθότι είμαι αισθηματίας. Θα μπορούσε τουλάχιστον να δείξει λίγο σεβασμό στον Πάριο που είναι ερωτικός τραγουδιστής. Αν θέλετε να σας πω τη γνώμη μου, φέτος δεν θα έπρεπε να είναι έτος Θεοδωράκη, αλλά έτος Πάριου. Τι νόημα έχουν τα ογδόντα χρόνια του Μίκη μπροστά στα σαράντα χρόνια καψούρα του Πάριου; Αυτό πρέπει να είναι παγκόσμιο ρεκόρ : σαράντα χρόνια καψούρης, κι ακόμα σπάει φαρμακεία να βρει τα χάπια του – εύγε!

Καθίσαμε ξανά στις καρέκλες μας και τότε είδα τον Ανατολάκη. Χόρευε τσιφτετέλι, φορώντας ένα προκλητικό μίνι στράπλες φόρεμα και ψηλοτάκουνα . Την άλλη μέρα έπαιζαν στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό κι αυτός ήταν στα μπουζούκια; Σκούντησα τον Γ. και τον Κ. που είναι άρρωστοι γαύροι και τους τον έδειξα. Με διαβεβαίωσαν με νοήματα πως επρόκειτο για απλή ομοιότητα.

Ο κοντός ηθοποιός – τραγουδιστής αποχώρησε και τον διαδέχτηκε μια μελαχρινή κοπέλα με ωραίες γάμπες – ήτο όλη ωραία. Τραγούδησε μερικά άσματα, τα οποία μόνο εγώ δεν γνώριζα, και αποχώρησε, δίνοντας τη θέση της σε έναν ακόμα κοντό τραγουδιστή. Ήταν συνολικά τρεις τραγουδίστριες με ωραίες γάμπες και τέσσερις κοντοί τραγουδιστές που φορούσαν παντελόνια και δεν φαίνονταν οι γάμπες τους – προφανώς το κριτήριο επιλογής για τις κοπέλες ήταν οι γάμπες και για τα αγόρια το ύψος.

Ο Α. πήρε από τη λουλουδού καμιά εικοσαριά πανέρια με γαρύφαλλα κι αρχίσαμε να τα πετάμε ο ένας στον άλλον γελώντας σαν καθυστερημένοι. Ήθελα να βγάλω ένα λόγο για την αδικία και τα προβλήματα του Τρίτου Κόσμου που υποφέρει, ενώ εμείς πετάμε λεφτά για λουλούδια που θα πατηθούν, αλλά ήταν αδύνατο λόγω της εκκωφαντικής μουσικής. Γι’ αυτό λοιπόν συνέχισα να πετάω λουλούδια.

Ο κοντός τραγουδιστής μας είπε πως «η Μαρίνα έχει τα γενέθλιά της και θα της ευχηθούμε τραγουδώντας στα ελληνικά». Έτσι της τραγούδησε το «Happy birthday to you», κάνοντάς την ευτυχισμένη – την είδα που χαμογελούσε στο διπλανό μας τραπέζι. Μετά κάποιος πετάχτηκε από την άλλη μεριά και είπε πως έχει κι αυτός γενέθλια, οπότε του τραγούδησε κι αυτουνού. Ακολούθησε άλλος ένας και τότε δεν ξέρω πως μου ήρθε – σηκώθηκα όρθιος και είπα στον κοντό τραγουδιστή πως και η Α. έχει τα γενέθλιά της. Αυτό δεν είναι αλήθεια – η Α. γιορτάζει στις 11 Φεβρουαρίου. Της τραγούδησε το «Happy birthday» κοιτώντας τη στα μάτια, ενώ αυτή δεν είχε καταλάβει τι γινόταν γιατί είναι αλλοδαπή, αλλά μάταια περίμενα μετά να πεταχτεί και κάποιος άλλος θαμώνας και να πει πως έχει γενέθλια ώστε να περάσουμε το υπόλοιπο της βραδιάς με ευχές.

Η επόμενη τραγουδίστρια εκτός από ωραίες γάμπες είχε και καλή φωνή. Ξεσήκωσε τον κόσμο τραγουδώντας παθιασμένα όλα τα πιασιάρικα άσματα της τελευταίας εικοσαετίας. Ενώ ερμήνευε το «Θέλω να ‘ρθω να σ’ αρπάξω από την άλλη», ένας αντιπαθής μεσήλικας θεώρησε καλό να αναποδογυρίσει το τραπέζι της παρέας του, πετυχαίνοντας την τραγουδίστρια στας ωραίας γάμπας της. Ήμουν σίγουρος πως την πέτυχε, αλλά αυτή ήτο επαγγελματίας και συνέχισε να τραγουδά ατάραχη. Τα γκαρσόνια έβαλαν το αναποδογυρισμένο τραπέζι στη θέση του, ενώ ο αντιπαθής έψαχνε γονατιστός τα τσιγάρα του και τα κινητά ανάμεσα στα λουλούδια που είχαν καλύψει την πίστα. Κάθισε ξανά στην καρέκλα του, αλλά λίγο αργότερα ξανάστειλε το τραπέζι πάνω στην πίστα επειδή εμεράκλωσε και είχε ντέρτια – η τραγουδίστρια καλού-κακού είχε απομακρυνθεί και δεν την πέτυχε αυτή τη φορά. Ένιωσα την επιθυμία να του φέρω το τραπέζι μας στο κεφάλι, αλλά θα εγίνετο μεγάλος τσαμπουκάς και καθώς αδυνατώ να ελέγξω την υπερβολική μου δύναμη υπήρχε κίνδυνος να τραυματίσω κάποιον σοβαρά. Γι’ αυτό αποφάσισα να πετάξω μερικά λουλούδια ακόμα. Πάντως όταν η τραγουδίστρια κατέβηκε από την πίστα έπιασε το πόδι της μορφάζοντας και ήταν ολοφάνερο πως πονούσε. Στενοχωρήθηκα λίγο γι΄ αυτήν, αλλά μετά πήγα στην τουαλέτα και το ξέχασα.

Όταν επέστρεψα με περίμενε μια έκπληξη : ο πορτιέρης του «Zante Palace» τραγουδούσε στο «Κούτσης»! Είχε και ωραία φωνή – αυτός θα ήταν ο λόγος που είπε μόνο τέσσερα τραγούδια. Περιέργως είχε κοντύνει την τελευταία μιάμιση ώρα – θα ήταν για τις ανάγκες του κέντρου. Παρατήρησα πως φορούσε άσπρα παπούτσια, όπως και πολλοί άλλοι που χόρευαν γύρω του, αλλά η Ε., που ξέρει απ’ αυτά, με διαβεβαίωσε πως τα λευκά παπούτσια είναι πάλι πολύ της μόδας – εγώ φορούσα μαύρα.

Η παρέα είχε ανέλθει στο τραπέζι – μαζί και η έγκυος – οπότε ανέβηκα κι εγώ για να μη χαλάσω την παρέα. Είχα να ανέβω σε τραπέζι πολλά χρόνια – από τις «Χάντρες» στη Θεσσαλονίκη, όταν η Θ. είχε έρθει με τους συμμαθητές της από τη σχολή του Εθνικού για να δουν τον «Θείο Βάνια». Τον Παπαμιχαήλ δεν τον είδαν αλλά τα μπουξουξίδικα της όμορφης νυφούλας του Θερμαϊκού τα μέτρησαν ένα προς ένα. Ωραία ήταν πάνω στο τραπέζι. Πατούσαμε τα τραπεζομάντιλα, τα λουλούδια, τα ποτά, τα τσιγάρα, τα κινητά – περνούσαμε πολύ όμορφα. Κρίμα που δεν ήταν κανείς από κάτω για να μας βλέπει θεόρατους και να μας βγάλει μιαν φωτογραφίαν. Βλέποντας όλους τους θαμώνες να βρίσκονται σε διονυσιασμό χορεύοντας το «Τσικουλάτα» σκέφτηκα πως το πολύ σε καμιά ογδονταριά χρόνια δεν θα ζει κανείς απ’ όλους αυτούς, αλλά μετά σκέφτηκα πως ούτε εγώ θα ζω για να τους δω να πεθαίνουν και παρηγορήθηκα.

Πήδησα από το τραπέζι και πλησίασα τον τραγουδιστή– εν τω μεταξύ είχε βγει ξανά ο πρώτος κοντός.

«Το ‘αγαπώ μια πιτσιρίκα’ θα το πεις;»
«Δεν το ξέρω»
«Δεν ξέρεις το ‘αγαπώ μια πιτσιρίκα’» του είπα έκπληκτος, παρόλο που ούτε εγώ το ήξερα μερικές μέρες πριν.
«Το έχω ακούσει το τραγούδι, αλλά δεν το λέω»
«Καλά σου!» του είπα θυμωμένος και ξανανέβηκα στο τραπέζι.

Μα να μη λέει το «αγαπώ μια πιτσιρίκα»; «Αγαπώ, αγαπώ μια πιτσιρίκα, είναι τρε, είναι τρέλα, είναι γλύκα…».

Στη συνέχεια χορέψαμε καμιά εκατοστή τσιφτετέλια στη σειρά - ευτυχώς που δεν πάτησαν ποτέ οι Τούρκοι το πόδι τους στα Επτάνησα. Κατεβήκαμε από το τραπέζι, καθίσαμε στις καρέκλες και τότε μόνο συνειδητοποίησα πως ήταν έξι το πρωί. Κοίταξα τη Χ., τον Α., την Α., τον Κ., την Ε., τον Γ. και τη Ρ. – ήταν μεθυσμένοι και είχαν όλοι ένα βλαμμένο ύφος. Μάλλον αυτό θα είχα κι εγώ αλλά δεν μπορούσα να το δω.

Πληρώσαμε, σηκωθήκαμε, βγήκαμε έξω. Απόλυτη σιωπή – ανακούφιση.

«Να πάμε να προσκυνήσουμε» είπε ο Α.
«Πας καλά;»
«Ναι, να πάμε στον Άγιο» συμφώνησαν οι υπόλοιποι.
«Προχτές δεν πήγαμε μετά το μπαρ;»
«Να ξαναπάμε»

Μπήκαμε στα αυτοκίνητα μεθυσμένοι και μεθυσμένοι φτάσαμε στον Άγιο. Δυστυχώς Τον είχαν μαζέψει την προηγούμενη μέρα και δεν είχε την τύχη να μας ξαναδεί να πέφτουμε μεθυσμένοι στα γόνατα για να Του φιλήσουμε τα πόδια. Τα κορίτσια πολύ στενοχωρήθηκαν που δεν προσκύνησαν και τον Άγιο μετά το προσκύνημα στον ηθοποιό - τραγουδιστή του «Κούτσης», αλλά τους πήραμε μαλλί της γριάς και τους πέρασε.

Μετά πήγαμε για ύπνο.

Διαθέτουμε κι ένα παράστημα

Κάτι φαίνεται να αλλάζει στον τρόπο παρουσίασης των δελτίων ειδήσεων - ο παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου του Alpha, Νίκος Χατζηνικολάου, παρουσιάζει πια μεγάλο μέρος του δελτίου όρθιος. Δεν γνωρίζω αν η όρθια στάση θα δώσει το προβάδισμα στην τηλεθέαση στον πετυχημένο παρουσιαστή, αλλά είναι προφανές, πως αν τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον κ. Κοντομηνά και τον Alpha, ο κ. Χατζηνικολάου θα έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των συναδέλφων του στο κανάλι. Τώρα όλοι περιμένουν με αγωνία την απάντηση της Έλλης Στάη που δεν έχει κάνει ακόμα την εμφάνισή της - εικάζω πως η κ. Στάη θα εκφωνεί τις ειδήσεις ξαπλωμένη σε ανάκλιντρο.

Η πάλη των τάξεων

Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, επισκέφθηκε τη Νέα Ορλεάνη και διαβεβαίωσε τους πληγέντες από τον τυφώνα Κατρίνα - που στην πλειοψηφία τους είναι μαύροι και εσχάτως οργισμένοι από την αδιαφορία της κυβέρνησης Μπους - πως δεν υπάρχει θέμα ρατσισμού. Παρέλειψε να τους πει πως το θέμα είναι ευθέως ταξικό - ταξικό ήταν, ταξικό είναι και ταξικό θα παραμείνει. Γιατί δεν τους είπε πως υπάρχει κίνδυνος να έρθουν οι κομουνιστές και να τους τα πάρουν ...όλα; Ίσως στο εγγύς μέλλον τα βιβλία του Μαρξ να γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία ανάμεσα στους Αμερικανούς - θα πρέπει βέβαια πρώτα να μάθουν να διαβάζουν.

Βοήθεια!

-Greeks offer aid Mr. President.
-That's nice of them. How about Grecians?

Η μαύρη αλήθεια

-Τζορτζ, να στείλω 1.100 γιατρούς για να βοηθήσουν τα θύματα του κυκλώνα;
-Στείλε - μόνο να μην είναι μαύροι.

Μας μιμήθηκαν

Ο πάντα λακωνικός Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε : «Το ΠαΣοΚ άλλαξε το πολιτικό σκηνικό, άλλαξε και τις αντιλήψεις για το τι σημαίνει κόμμα και σίγουρα επηρέασε πάρα πολύ τον τρόπο οργάνωσης της N.Δ., η οποία απέκτησε μια κομματική δομή βλέποντας τι κάνει το ΠΑΣΟΚ». Αν αυτό που είπε ο κ. Βενιζέλος ισχύει, μπορούμε άνετα να προβλέψουμε ποια θα είναι σε λίγο καιρό η εικόνα στη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχουμε παρά να παρατηρήσουμε την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο ΠαΣοΚ...

31 χρόνια - στα 32 καίγεσαι;

Πανηγυρικό χαρακτήρα έλαβε η εκδήλωση για την 31η Επέτειο της Ιδρυτικής Διακήρυξης του ΠαΣοΚ που έγινε στο κλειστό γυμναστήριο του Τάε Κβο Ντο στο Φάληρο.

Πριν την ομιλία του κ. Παπανδρέου προβλήθηκε βίντεο με την ιστορική διαδρομή της «Δημοκρατικής Παράταξης». Το βίντεο ξεκινούσε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και αυτό προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες κάποιων ιστορικών στελεχών του κινήματος που είχαν συμμετάσχει στη δημοκρατική επανάσταση του ’21 κι ένιωσαν αδικημένα από τη μη προβολή εικόνων από το συγκεκριμένο event.

Ο κ. Παπανδρέου στην ομιλία του επιτέθηκε με δριμύτητα κατά της κυβέρνησης. Κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι προεκλογικά «έταξε λαγούς με πετραχήλια», χωρίς να τηρήσει τις υποσχέσεις του, πράγμα πρωτοφανές για τη χώρα μας, όπου συνηθίζεται οι πολιτικοί να μην υπόσχονται τίποτα προεκλογικά στο λαό και μετά να του δίνουν παροχές αβέρτα κουβέρτα μέχρι να μπουκώσει και να μη μπορεί άλλο.

Ανέφερε, επίσης, ότι με την πολιτική της η κυβέρνηση αδειάζει τις τσέπες του εργαζόμενου μέσα από μια γιγαντιαία ανακατανομή του πλούτου υπέρ των ισχυρών, κατ’ αντιδιαστολή προς το ΠαΣοΚ, που πέτυχε την ιδανική ανακατανομή του πλούτου μέσω του χρηματιστηρίου, των καζίνο και του κρατικού τζόγου, κάνοντας όλους τους Έλληνες πλούσιους και ευτυχισμένους.

Ο κ. Παπανδρέου δεν παρέλειψε ακόμα να καταγγείλει την κυβέρνηση Καραμανλή που συναλλάσσεται με το μεγάλο κεφάλαιο, σε αντίθεση με την κυβέρνηση Σημίτη που έκανε παιχνίδι με τους μικροπωλητές, τους ψιλικατζήδες και τους λούστρους. Απέδωσε επίσης ευθύνες στην κυβέρνηση για τον τυφώνα Κατρίνα, την αποβολή του Κώτσιου στο ντέρμπι και τη μεσογειακή αναιμία.

Αίσθηση δημιούργησε η απουσία του Κώστα Σημίτη λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ο κ. Παπανδρέου μετέφερε μήνυμα με τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς του κ. Σημίτη, σκορπώντας ενθουσιασμό στο πλήθος που άρχισε να παραληρεί και να σκίζει τα ρούχα του, αν και δεν έλειψαν και κάποιοι που ρωτούσαν γεμάτοι απορία τους διπλανούς τους «ποιος είναι αυτός;». Πάντως η απουσία του κ. Σημίτη κρίνεται απόλυτα δικαιολογημένη γιατί αυτό το διάστημα δέχεται μεγάλες πιέσεις από το εξωτερικό. Σίγουρα όλοι θα θυμάστε επί πρωθυπουργίας του, τα δημοσιεύματα των εφημερίδων που ανέφεραν πως τον παρακαλούσαν γονατιστοί οι Ευρωπαίοι ηγέτες να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εφ’ όρου ζωής – σα να μην έφτανε αυτό, τώρα του ασκείται ασφυκτική πίεση από τους Αμερικανούς να αναλάβει την προεδρία της χώρας τους για να τη βγάλει από το αδιέξοδο, ενώ στο παιχνίδι έχουν μπει και οι Κινέζοι που τον διεκδικούν για λογαριασμό τους, υπερκερώντας την αστρονομική προσφορά της Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επεφύλαξε και μια ευχάριστη έκπληξη στην κομματική νεολαία του κόμματος, καθώς ανακοίνωσε την κατάργησή της και την ανασυγκρότησή της από μηδενική βάση, επειδή έχει πέσει θύμα φατριών και πελατειακών σχέσεων. Η καινούρια νεολαία ΠαΣοΚ θα ξεκινήσει μέσα από τους παιδικούς σταθμούς και από την ευαίσθητη ηλικία των τριών ετών, ώστε να διαποτιστεί με αγνά αισθήματα και να εμφορείται από υψηλά ιδανικά . Έτσι σε καμιά εικοσαριά χρόνια, όταν τα σημερινά νήπια θα έχουν και δικαίωμα ψήφου, θα δώσουν τη νίκη στον Γ. Παπανδρέου - σατανικό ε; Σύντομα ο κ. Παπανδρέου, αναλαμβάνοντας δράσεις που στοχεύουν σε ρήξεις με το κατεστημένο, θα ανακοινώσει ακόμα την κατάργηση του Εθνικού Συμβουλίου, του Πολιτικού Συμβουλίου, των διάφορων επιτροπών, της κοινοβουλευτικής ομάδας και εντέλει του κόμματος, ώστε να επιτευχθεί επιτέλους η πολυπόθητη συμμετοχική δημοκρατία, που θα οδηγήσει στην αταξική κοινωνία και στην αναρχία.

Left - Καλή ακρόαση

Διάβασα στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» πως στα τέλη Δεκεμβρίου θα εκπέμψει το ραδιόφωνο του Συνασπισμού. Θα είναι στους 105,5 μεγακύκλους και όπως όλοι γνωρίζουμε η συχνότητα αυτή βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της μπάντας των FM – μέχρι εδώ όλα κατανοητά.

Αυτό που με προβλημάτισε, είναι πως ο σταθμός του Συνασπισμού θα ονομάζεται «Left» (λεφτ). «Left» σημαίνει «αριστερός» και «αριστερά». Δεν μπορούσα να καταλάβω, γιατί ένα κόμμα όπως ο Συνασπισμός θα έδινε ένα τέτοιο όνομα στο ραδιοφωνικό σταθμό του.

Αφού το σκέφτηκα για πολλή ώρα διεξοδικά, κατέληξα στο συμπέρασμα πως το όνομα του σταθμού αποδίδει απόλυτα την ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος αυτού, μιας και τελικά είναι προφανές πως το «λεφτ» προέρχεται από τη λέξη «λεφτάδες».

Κουμπάρ χατίρ

-Κουμπάρε την Κύπρο δεν την αναγνωρίζω - ζήτα μου ό,τι άλλο θες.
-Να μη χωρίσουν η Ναζλί κι ο Νίκος.

Θεέ των μαύρων που είσαι;

Νέα Ορλεάνη


Νέα Βαγδάτη


Νέα Βαγδάτη - Νέα Ορλεάνη

Στην πραγματικότητα όλες οι φωτογραφίες είναι από την καταστροφή της Νέας Ορλεάνης. Τι σημασία έχει όμως πια; Ίσως μέσα από συνεχείς πολέμους και καταστροφές να κατακτήσουμε την ισότητα. Όλοι δυστυχισμένοι, όλοι απελπισμένοι, άρα όλοι ίσοι. Τότε θα σηκώσουμε τα βλέμματα και τα χέρια προς τον ουρανό. Εκεί στράφηκαν και οι μαύροι της Νέας Ορλεάνης αλλά μάταια - είχαν ξεχάσει πως ο Θεός τους είναι λευκός.

Πρώτα τον ρεζίλεψε και ύστερα τον ζήλεψε

Οι Αμερικανοί δεν θα μπουν ποτέ στη Βαγδάτη!


-Η Νέα Ορλεάνη θα γίνει ξανά όπως ήταν! (πριν από 200 χρόνια)

Το αγαπημένο μου της ΕΡΤ

21:00 ET1 ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ BEACH VOLLEY

Πάει, χάλασε η γιορτή

Κάποια στελέχη του ΠαΣοΚ εξέφρασαν τη δυσφορία τους για την απουσία του Κώστα Σημίτη από την εκδήλωση για την 31η Επέτειο της Ιδρυτικής Διακήρυξης του ΠαΣοΚ. Δεν καταλαβαίνω γιατί συμβαίνει αυτό. Ο κ. Σημίτης δεν θα είναι το μόνο ιδρυτικό στέλεχος του ΠαΣοΚ που θα απουσιάσει από την εκδήλωση - θα απουσιάσουν επίσης και όσοι πέθαναν...


(Μάλλον σκέφτηκε πως θα έπρεπε να πάει δώρο για τα γενέθλια. Από την άλλη, και η απουσία μερικές φορές είναι δώρο.)

Ισπανική

Διαβάζω στη σημερινή "Ε" πως πατέρας οκτώ παιδιών κατάφερε να περάσει στην Ισπανική Φιλολογία Αθήνας. Θέλω να συγχαρώ τον επιτυχόντα για το κατόρθωμά του αυτό. Γνωρίζοντας όμως τις δυσκολίες της πανεπιστημιακής φοίτησης (το καλοκαίρι μεταξύ δευτέρας και τρίτης δημοτικού σπούδασα κι εγώ εις το Πανεπιστήμιον) και αναλογιζόμενος πως είναι βαρύ φορτίο για ένα φοιτητή να πρέπει να θρέψει παράλληλα οκτώ παιδιά, σκέφτομαι πως δεν είναι μακριά η μέρα που ο πολύτεκνος φοιτητής της Ισπανικής Φιλολογίας θα κάνει την αυτοκριτική του και θα καταλήξει στο συμπέρασμα πως στο παρελθόν θα έπρεπε να είχε προτιμήσει την ισπανική μαλακία.

(Με το συμπάθιο κιόλας φίλοι αναγνώστες - η σκέψη ήρθε αυθορμήτως στο παιδικό μυαλό μου. Στον άνθρωπο αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Καλή του επιτυχία.)

Όπου να 'ναι θα ξαναφορέσουν και τα ζιβάγκο

-Άννα, έβγαλες το κυβερνητικό κοστούμι, αλλά ξέχασες την κυβερνητική τσάντα - κάνα ταγάρι δεν έχεις;

Η Τέχνη του Spider

Αυτό, το εξαιρετικό κατά τη γνώμη μου σκίτσο, είναι του Spider και πρωτοδημοσιεύτηκε στην καλή εφημερίδα City Press. Eίχε την ευγενή καλοσύνη να μου το στείλει προς δημοσίευση, με αφορμή το κείμενο που προηγήθηκε και αφορά το νέο γήπεδο του ΠΑΟ στο Βοτανικό. Ζηλεύω τους ανθρώπους που σκιτσάρουν όμορφα, γιατί εγώ δεν πετυχαίνω ούτε την υπογραφή μου. Μάλλον είναι και γενναιόδωροι. Ευχαριστώ Spider.

Το σπίτι του λαού

Την κατασκευή του γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό προανήγγειλε προχτές η δήμαρχος Αθηναίων, Ντόρα Μπακογιάννη μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης που είχε με τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός Γιάννη Βαρδινογιάννη, τον πρόεδρο της ΚΑΕ Παύλο Γιαννακόπουλο και τον αντιπρόεδρο Θανάση Γιαννακόπουλο.

Ο κ. Βαρδινογιάννης δήλωσε ενθουσιασμένος από τις εξελίξεις και πρόσθεσε πως ήρθε επιτέλους ο καιρός ο Παναθηναϊκός να αποκτήσει το σπίτι του, γιατί οπωσδήποτε είναι άλλο πράγμα να χάνεις από τον Ολυμπιακό στο σπίτι σου κι άλλο στα ξένα σπίτια. Έτσι δεν θα χρειάζεται να ψάχνουν για ταξί μέσα στη νύχτα.

Ο κ. Παύλος Γιαννακόπουλος, με τη σύμφωνη γνώμη της δημάρχου, αποκάλυψε πως η κ. Μπακογιάννη θα αποτελέσει τη νέα μεταγραφή της ομάδας μπάσκετ μόλις ολοκληρώσει τη δίαιτά της. Αυτό δεν άρεσε στον κ. Βαρδινογιάννη, που υπολόγιζε πως η κ. Μπακογιάννη θα έπαιρνε τη θέση του σέντερ φορ στην ποδοσφαιρική ομάδα, για να καλυφθεί έτσι το κενό του Μιχάλη Κωνσταντίνου, τόσο μέσα στο γήπεδο, όσο και στις καρδιές των πράσινων οπαδών. Η παρεξήγηση λύθηκε μετά από την ψύχραιμη παρέμβαση του κ. Θανάση Γιαννακόπουλου που υποσχέθηκε την κλωνοποίηση της κ. Μπακογιάννη, ώστε να προσφέρει τις υπηρεσίες της, τόσο στην ποδοσφαιρική ομάδα, όσο και στην ομάδα μπάσκετ.

(Το θέμα με είχε απασχολήσει και στο παρελθόν – εδώ)

Δεν αλλάζουν

-Αποστόλη, πάλι έκρυψες γαλάζια παιδιά κάτω από το γραφείο;

Πρόβλημά σας!

Ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠαΣοΚ και δεν μασάει τα λόγια του : «Το πρόβλημα του ΠαΣοΚ είναι πολυσύνθετο: είναι το ίδιο το ΠαΣοΚ, είναι η παράταξη, είναι ο Παπανδρέου και είμαστε και όλοι εμείς οι άλλοι». Σιγά το πρόβλημα! Γιατί δεν αλλάζετε όνομα; ΠΡΟ.ΒΛΗ.ΜΑ. (προσφέρεται για απίθανους αυτοσχεδιασμούς)

Συνασπισμός και συνεργασίες

-Αλέκο, κοίτα να μην κάνεις το δικό μου λάθος.
-Ποιο απ' όλα;

Μελανκολία του Σεπτέμπρη…

…αναγνώστη να μη σ’ εύρει. Σιγά μη σου ευχηθώ και «καλό χειμώνα».

Θα είμαι σύντομος. Πρώτη Σεπτεμβρίου σήμερα, το σχολείο αρχίζει και δεν έχω διαβάσει τίποτα όλο το καλοκαίρι εκτός από το «Μέγα Ανατολικό». Δύσκολο να μου φανεί χρήσιμος στην πέμπτη δημοτικού. Είδα και τα «Σύνορα της αγάπης» γιατί «δεν ξεχνώ».

Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια για τη φετινή σεζόν - απλά ελπίζω να μην επαναλάβω τα λάθη της προηγούμενης. Για παράδειγμα θα ήταν λάθος να αναφερθώ στις περισσότερες από 31.000 επισκέψεις στο ιστολόγιό μου σε χρόνο ρεκόρ. Α πα πα, τέτοια πράγματα ούτε να τα σκέφτομαι πια δεν θέλω.

Να ευχαριστήσω τους fellow bloggers γιατί μέσω του blogshares ανακάλυψα πως ο «πιτσιρίκος» βρίσκεται (ή τουλάχιστον βρισκόταν) στα links 69 άλλων ιστολογίων και βέβαια ο αριθμός είναι σημαδιακός. Ευχαριστώ επίσης τις κυρίες και τους κυρίους εκτός ιστολογίων που με έχουν στα links των σελίδων τους – τόση έλλειψη καλού γούστου πάντως είναι πραγματικά πρωτοφανής. Θα σας έβαζα κι εγώ στα δικά μου links, αλλά εκεί τοποθετώ μόνο όσους θέλω να δυσφημήσω – εσείς φαίνεστε καλοί άνθρωποι.

Θα κλείσω το σύντομο αυτό διάγγελμά μου στην ανθρωπότητα δανειζόμενος τη φράση της θριαμβεύτριας του Κιέβου Ναταλίας Γερμανού :

«Θα μιλήσω μέσα από το έργο μου».