Ευκαιρία

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχασε μια χρυσή ευκαιρία να ησυχάσει μια και καλή από τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Αφού μας αποκάλυψε το παρατσούκλι του Νίκου Αθανασάκη (Αρκούδος), δεν είχε παρά να συνεχίσει και με τα παρατσούκλια όλων των μελών της σκιώδους κυβέρνησης που σχημάτισε. Όταν θα έφτανε στον κ. Βενιζέλο, απλά, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει όχι το -δημοσιογραφικό- «Μπένι» αλλά το επίθετο με το οποίο τον αποκαλούν οι περισσότεροι σύντροφοί του, όταν δεν είναι μπροστά.

2006

Συνηθίζεται, στο τέλος του έτους, οι άνθρωποι να κάνουν έναν απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, να εξετάζουν αν πέτυχαν τους στόχους τους και να κάνουν την αυτοκριτική τους. Το Σαββατοκύριακο που πέρασε αποφάσισα να το κάνω κι εγώ μια φορά, για να δω πώς είναι.

Μετά, όμως, το ξανασκέφτηκα και λέω πας καλά ρε μεγάλε; Τι μαλακίες είν’ αυτές; Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Έτσι, βγήκα έξω με την παρέα, διασκεδάσαμε και φάγαμε όλα μας τα λεφτά - τα γαμήσαμε τη μάνα. Αφού ζούμε, καλή ήταν η χρονιά. Neeeeext!

Christmas in Zante!

Οι γιορτές πλησιάζουν. Η ανταποκρίτρια του μπλογκ στη Ζάκυνθο, Dana Semitecolo, άρτι αφιχθείσα από τη μαγευτική Πράγα, διαπιστώνει πως η εορταστική ατμόσφαιρα στο νησί δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αυτήν της πολυδιαφημισμένης πρωτεύουσας της Τσεχίας. Μάλιστα, τεκμηριώνει το ρεπορτάζ της με φωτογραφίες που μαγεύουν και ζωντανεύουν το γλυκό παραμύθι των Χριστουγέννων.




Αγαπητέ Πιτσιρίκο,

Στο νησί μας, τον τελευταίο καιρό, υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα με τα σκουπίδια και αισθάνομαι το ηθικό χρέος να σε ενημερώσω για τα τεκταινόμενα.

Όπως όλοι ξέρουμε, υπάρχει πανελλαδικά πρόβλημα με τους συμβασιούχους και στους συνδέσμους καθαριότητας. Τι να κάνουν και οι εργαζόμενοι; Απεργία. Με αποτέλεσμα, να συσσωρευτούν τεράστιοι όγκοι σκουπιδιών σε όλο το νησί, μα κυρίως στους δρόμους και στις πλατείες της Χώρας.

Τι να κάμει κι ο δήμαρχος ο σιορ Τσαγκαρόπουλος; Το σκέφτηκε από εδώ, το σκέφτηκε από εκεί, έστυψε το μυαλό του και, ω του θαύματος, βρήκε τη λύση στο πρόβλημα. Η λύση είναι απλή: εικαστική παρέμβαση. Χρησιμοποιούμε άχρηστα υλικά για καλό σκοπό κι ο σκοπός αυτός είναι ο στολισμός της Χώρας εν όψει Χριστουγέννων.

Οι σωροί των σκουπιδιών θα διακοσμηθούν με λαμπιόνια και χρωματιστές κορδέλες και θα δώσουν τον επιθυμητό τόνο γιορτινής ατμόσφαιρας και μάλιστα με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Μπροστά από τη Νομαρχία, φέτος, δεν θα στηθεί φάτνη με κλαδιά από δέντρα αλλά με σκουπιδοσακούλες (τουλάχιστον 10 ημερών) και χαρτοκιβώτια. Tres chic!

Στον Άγιο Παύλο, ο σωρός των σκουπιδιών αγγίζει τα 367,8 μέτρα κι έτσι η Χώρα μας είναι το φαβορί για τη διεκδίκηση του βραβείου του πιο ψηλού στολισμένου δέντρου στην Ευρώπη. Οι Ζακυνθινοί έχουμε βουρλιστεί από τη χαρά μας, γι' αυτήν την απρόσμενη πρωτιά!

Τα φωτάκια θα τα ανάψει ο ίδιος ο δήμαρχος σε μια λαμπρή γιορτή που θα στηθεί την ερχόμενη Κυριακή, και το πλήθος εκστασιασμένο από την οσμή των σκουπιδιών θα πετάει χαρούμενο σάπιες λεμονόκουπες, πατατόφλουδες και τενεκεδάκια από τοματοπελτέ. Από το μπαλκόνι του Δημαρχείου, δημοτικοί υπάλληλοι θα ραίνουν τους δρόμους με κλούβια αυγά.

Στη γιορτή, ο κ. δήμαρχος θα μοιράσει δώρα στα παιδιά από ανακυκλωμένο πλαστικό και επίσης ειδικούς χάρτες πορείας για τους οδηγούς, ώστε να ξέρουν ποιοι δρόμοι είναι ανοιχτοί και η συσσώρευση των σκουπιδιών επιτρέπει -έστω και με δυσκολία- την διέλευση των οχημάτων. Ακούγονται φήμες ότι θα υπάρξει και σχετικό δελτίο "καθαρού δρόμου" το οποίο θα μεταδίδεται καθημερινά από τα τοπικά ραδιόφωνα.

Επίσης, να σε ενημερώσω ότι το περίπτερο που υπήρχε στην πλατεία Αγίων Σαράντα έχει πρόσβαση από την πίσω πλευρά δίπλα σε μια κασέλα από το ψαράδικο του αγαπητού Τραμπούκου. Κάτω από το σκουριασμένο ψυγείο Πίτσος και πάνω από μια μοβ σκουπιδοσακούλα. Με λίγη καλή προσπάθεια, μπορεί να βρεθεί.

Η γιορτινή ατμόσφαιρα στη Χώρα ανακατωμένη με την μυρωδιά της σαπίλας και της ξινίλας αποτελούν το τέλειο σκηνικό για μια άκρως χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Ο καιρός μόνο λίγο μας τα χαλάει με τις λιακάδες και τις ζέστες αλλά δε βαριέσαι; Θα το αντέξουμε κι αυτό!


Άντε βρε, Καλές Γιορτές να έχουμε! Και του χρόνου μάσκαρες!


Το Κατρουγιάλι

Υ.Γ. Επισυνάπτω και δυο φωτογραφίες ντοκουμέντα!

ΣΤ' ΑΡΜΑΤΑ! ΣΤ' ΑΡΜΑΤΑ!

Προβληματισμό δημιουργεί στο πανελλήνιο η αύξηση των κρουσμάτων βίας τόσο στις πόλεις όσο και στην περιφέρεια. Πριν καλά καλά κοπάσει ο θόρυβος από τα γεγονότα της Αμαρύνθου και τον άγριο ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, η κοινή γνώμη συγκλονίστηκε από τη δολοφονία των πέντε κυνηγών στα Καλύβια Αγρινίου. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, η έξαρση της βίας δεν είναι καθόλου περίεργο φαινόμενο – αυτό που είναι περίεργο, εδώ και χρόνια, είναι που δεν έχουμε πάρει από καμιά δεκαριά μπαζούκας ο καθένας, για να ανατινάσσουμε όποιον βρεθεί στο δρόμο μας.

Ο δράστης σκότωσε τους πέντε κυνηγούς επειδή του πατούσαν το τριφύλλι και τρόμαζαν τα πρόβατά του, και οι Αθηναίοι σοκαρίστηκαν – εγώ έχω μια θεία στο Παγκράτι που, αν της πατήσεις το παρκέ χωρίς πατάκια, είναι ικανή να σε σουβλίσει ζωντανό σαν τον Αθανάσιο Διάκο.

Οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης δεν μπορούν να καταλάβουν πώς κάποιος έγινε δολοφόνος επειδή του πατούσαν το τριφύλλι – προφανώς, ο Χατζηνικολάου και ο Πρετεντέρης κάθε φορά που βλέπουν άγνωστους στον κήπο τους τρέχουν έξω με τα σώβρακα για να τους πιάσουν κουβέντα και να τους τρατάρουν κανα σοκολατάκι.

Δεν υπήρξε δημοσιογράφος που να μην είπε πως οι δολοφονίες έγιναν «δι’ ασήμαντον αφορμήν»· πρόβατα και χωράφια είχε ο άνθρωπος, γιατί να τους σκότωνε τους κυνηγούς – για το Μεσανατολικό ή για το σχέδιο Ανάν; Αν τους καθάριζε για τα νούμερα της AGB, θα την έβρισκε σημαντική την αφορμή ο Ευαγγελάτος;

Τώρα, βέβαια, αφού δεν ήμασταν μπροστά, πώς ξέρουμε την αιτία του φονικού; Μπορεί ο δολοφόνος να είπε στους κυνηγούς πως έπρεπε να πάρει το Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Μίλαν Κούντερα, αυτοί να του απάντησαν περιπαιχτικά πως ο Ορχάν Παμούκ είναι καλύτερος, να θόλωσε ο άνθρωπος και να έγινε το κακό. Γιατί βιαστήκαμε να το αποκλείσουμε αυτό το ενδεχόμενο;

Εγκληματολόγοι και ψυχολόγοι απεφάνθησαν πως «η προάσπιση της ιδιωτικής περιουσίας είναι σημαντική αφορμή βίας στις αγροτικές περιοχές». Πράγματι, οι αγρότες είναι πολύ παρτάκηδες και περιφράζουν τις περιουσίες τους, ενώ εμείς οι αστοί –που τα έχουμε ξεπεράσει προ πολλού κάτι τέτοια θέματα– κοιμόμαστε με τις πόρτες ανοιχτές μπας και ξεμείνει από ζάχαρη κανας γείτονας ή μήπως πιάσει κόψιμο κανα περαστικό και δεν μπορεί να βρει χέστρα· μερικοί Αθηναίοι, μάλιστα, συνηθίζουν δίπλα στο κωλόχαρτο να του αφήνουν και χαρτζιλίκι για να πιει μετά κανα ποτάκι.

Ευτυχώς που δεν επιτρέπεται το κυνήγι της πέρδικας στο Σύνταγμα, γιατί οι Αθηναίοι θα αλληλοτουφεκίζονταν ολημερίς κι ολονυχτίς για μια θέση πάρκινγκ – με το μετρό θα τα έπαιρναν τα πτώματα για το νεκροτομείο.

Πολύ έντονα απασχόλησε τους δημοσιογράφους και την κοινή γνώμη και το γεγονός πως ο δράστης σκότωσε πέντε ανθρώπους μαζί. Ε, πέντε ήταν, πέντε σκότωσε. Αν ήταν ένας θα σκότωνε έναν, και αν ήταν δέκα θα σκότωνε δέκα. Αν δηλαδή σκότωνε έναν κάθε μέρα, θα τους φαινόταν πιο λογικό; Τότε, γιατί δεν βρήκαν κανένα ελαφρυντικό για τα παλικάρια της 17Ν που τους σκότωναν έναν έναν, και μάλιστα στη χάση και στη φέξη;

Δεν μπορεί όμως, σου λέει, κύριε, να μην έχεις σκοτώσει ποτέ και ξαφνικά να ξεκάνεις πέντε νοματαίους μαζεμένους. Το σωστό είναι να σκοτώσεις πρώτα έναν, μετά από δυο τρία χρόνια δυο ακόμα, αργότερα τρεις και κάποια μέρα να ξεπαστρέψεις πέντε μαζί – εν τω μεταξύ όμως έχεις προετοιμάσει την κοινωνία με καμιά δεκαριά φόνους, και δεν σοκάρεται κανείς.

Από την άλλη, όταν ένας σκοτώσει πέντε μένουμε όλοι άφωνοι, αλλά όταν πέντε σκοτώσουν έναν δεν μας κάνει και ιδιαίτερη εντύπωση, και το ξεχνάμε αμέσως – όχι δηλαδή, για να μη λένε κάποιοι πως δεν έχει προχωρήσει η κοινωνία μας. Για πότε τον ξεχάσαμε τον μικρό Άλεξ – ούτε γάτα να ήταν.

Βέβαια, σε περίπτωση κρατικής βίας, καλό θα είναι τα εγκλήματα να γίνονται μαζεμένα, για να μην ταράζεται το πόπολο· όπως έγραψε και ο Μακιαβέλι στον Ηγεμόνα, τα κακά πρέπει να γίνονται όλα μαζί και τα καλά ένα ένα, για να φτουράνε. Ορίστε, μπορεί ο κτηνοτρόφος στα Καλύβια Αγρινίου να διάβαζε Μακιαβέλι μετά από το άρμεγμα και να επηρεάστηκε ο άνθρωπος. Αμέσως όλοι να τον καταδικάσουν!

Οι κοινωνιολόγοι είπαν πως οι οικογένειες είναι πολύ δεμένες στις αγροτικές κοινωνίες και τα μέλη τους αλληλοϋποστηρίζονται. Καμιά σχέση με την Αθήνα, που δεν τολμάς να τσακωθείς με άνθρωπο – φοβάσαι πως θα τρέξουν οι γονείς σου, τα αδέλφια σου κι όλο σου το σόι για να πάρουν το μέρος του αλλουνού. Πολύ απολίτιστοι, βρε παιδί μου, αυτοί οι αγρότες.

Πάντως, το καλό με κάτι τέτοια περιστατικά είναι πως έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε πώς μιλούν οι άνθρωποι της υπαίθρου. Ένας χωρικός είπε στην τηλεόραση «τς σκτσ’ πδη τ’ σκζαν τζα». Σκέφτηκα πως μπορεί να ήταν αλλοδαπός αλλά, καλού κακού, πήρα τηλέφωνο έναν φίλο μου που διορίστηκε δάσκαλος στα Μπαρμπούτσαλα Αγρινίου, μπας και ήξερε τι σημαίνει αυτό. «Τους σκότωσε επειδή του σκιάζανε τα ζώα» μου είπε με πολύ φυσικό τρόπο.

Θα πρέπει αμέσως η κυβέρνηση να εφαρμόσει το πρόγραμμα της επαναστατικής κυβέρνησης του Κάστρο στην Κούβα και να στείλει δασκάλους στα χωριά για να επιμορφώσουν τους χωρικούς και να καταπολεμηθεί ο αναλφαβητισμός. Να γίνει και προβολή ταινιών τέχνης στα ντουβάρια των σπιτιών που είναι στην πλατεία του χωριού. Στα Καλύβια Αγρινίου να προβληθούν όλες οι ταινίες του Μπέργκμαν – έτσι, για τιμωρία! Αν δεν δεις πρώτα όλες τις ταινίες του Αγγελόπουλου –από τρεις φορές την καθεμία–, να μην παίρνεις άδεια κυνηγίου!

Σύμφωνα με τους συγχωριανούς του, ο δολοφόνος ήταν «άνθρωπος της εκκλησίας» και «δεν ξεκινούσε χωρίς αυτόν η λειτουργία». Μπορεί, δηλαδή, μόλις είδε τους πέντε κυνηγούς να τους είπε «Τι κάνετε εδώ με τις καραμπίνες ρε κωλόπαιδα; Γιατί δεν είστε στον εσπερινό;», και από τα νεύρα του να τους τουφέκισε.

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει πως στα αγριότερα εγκλήματα που έγιναν τα τελευταία χρόνια οι δράστες ήταν «πολύ καλά παιδιά» και, κυρίως, «άνθρωποι της εκκλησίας» – η μισή 17Ν ήταν παπαδοπαίδια. Άρα, στα πλαίσια της πρόληψης της εγκληματικότητας, θα πρέπει η Αστυνομία να τη στήνει έξω από τις εκκλησίες και να μπουζουριάζει στις κλούβες όσους πάνε να ανάψουν κερί. Ας κάνουν μια εκκλησία-φυλακή κι ας τους βάλουν μέσα να ψέλνουν και να προσεύχονται, πριν πάρουν τα δίκαννα και μας ξεκάνουν όλους. Καλό, επίσης, θα ήταν να ευνουχιστούν οι παπάδες, για να μην αναπαράγονται και γεμίσει ο τόπος δολοφόνους.

Με αφορμή την δολοφονία των πέντε κυνηγών κάποιοι ζητούν να απαγορευθούν τα όπλα και κάποιοι να καταργηθεί το κυνήγι – γιατί να μην καταργηθούν οι μπεκάτσες; Περιέργως, αν και τα εγκλήματα στις αγροτικές περιοχές –όπως, άλλωστε, και στις αστικές– γίνονται κυρίως για περιουσιακούς λόγους, κανείς δεν πρότεινε μια πιο λογική –και οριστική– λύση: την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας.

Πάντως, όπως πάν’ τα πράγματα, το πιο πιθανό είναι να ναρκοθετήσουν οι αγρότες τα χωράφια, τα κοτέτσια και τις στάνες τους. Θα πατάει ο κυνηγός τη νάρκη και θα αποβάλλει από τον τρόμο της η προβατίνα. Μπέεεεεεεεεεεε!!!



Αγαπητές φίλες, αυτό το κείμενο γράφτηκε για τη



Λ Α 1 Φ Ο

Τρίγωνα κάλιαρντα!

Ο Δήμος της Αθήνας είναι έτοιμος για την έναρξη των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων, συνεχίζοντας την παράδοση των τελευταίων χρόνων, που θέλει την πρωτεύουσα να συναγωνίζεται κάθε φορά τη Βιέννη σε ατμόσφαιρα παραμυθιού, και να καταλήγει σαν ιμιτασιόν Βαγδάτη κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών. Τα φώτα του χριστουγεννιάτικου δέντρου της Αθήνας θα ανάψουν στις 14 Δεκεμβρίου. Κάθε χρονιά τα φώτα ανάβουν όλο και πιο αργά - σε μερικά χρόνια, θα ανάβουν μόνο ανήμερα τα Χριστούγεννα για κανα τεταρτάκι.

Ο Δήμος ετοιμάζει ειδικά για τους λιλιπούτειους επισκέπτες τη χιονοτσουλήθρα και καταβάσεις πάνω σε πραγματικό χιόνι, που εισήχθη από τη Σαχάρα. Αν συνεχιστεί η καλοκαιρία, η χιονοτσουλήθρα θα γίνει νεροτσουλήθρα και τα παιδιά θα πλατσουρίζουν στα νερά με τα μπρατσάκια τους και τα μπανιερά.

Πριν τα πιτσιρίκια μπουν στη χιονοτσουλήθρα, ειδικοί υπάλληλοι του δήμου ντυμένοι σαν καλικάτζαροι θα τους φοράνε πάνες, για να μην τα κάνουν πάνω τους και λιώσει το χιόνι από τα κατρουλιά.

Στο Σύνταγμα θα υπάρχουν και τα γνωστά σπιτάκια με τα σοκολατάκια, τις δίπλες και τα μελομακάρονα – αν τα δείτε και σας θυμίζουν κάτι, είναι επειδή ξέμειναν από πέρσι. Ας μην σας φοβίζει το μουχλιασμένο μελομακάρονο και οι σκουληκιασμένες δίπλες – είναι τίγκα στις πρωτεΐνες.

Μετά από ειδική συμφωνία, όλα τα γλυκά θα διατίθενται σε πολύ υψηλές τιμές, για να αναγκάζονται οι επισκέπτες να τρώνε στα Μακ Ντόναλντς και στο Έβερεστ που είναι απέναντι. Ανάρπαστοι αναμένεται να γίνουν οι κουραμπιέδες από το Ιράκ που, αντί για άχνη, έχουν απεμπλουτισμένο ουράνιο, και προκαλούν τριχόπτωση και σύφιλη.

Δεν θα λείψουν και φέτος τα καρουζέλ που τόσο ενθουσιάζουν τους μικρούς επισκέπτες, προκαλώντας τους εμετό από τις γυροβολιές, αλλά ούτε και τα μικρά πόνυ που είναι περιζήτητα, αν και χέζουν τον κόσμο όλο και πρέπει να περπατάς στην Ερμού με γαλότσες.

Ευτυχώς, οι σβουνιές των πόνυ είναι μικρές και θα χρησιμοποιηθούν σαν κοπριά στα δέντρα του Εθνικού Κήπου, καθώς από φέτος η Αθήνα συμμετέχει στο κοινοτικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα αξιοποίησης ζωικών περιττωμάτων και κουτσουλιών.

Φέτος, τα μικρά πόνυ θα πλαισιώνονται και από γουρούνια, κατσίκες και γαϊδούρια για να εξοικειώνονται τα παιδιά της πόλης με τα ζώα, ώστε, αν αύριο μεθαύριο δουν σε κάποιον αγρό ένα γουρούνι, να μη νομίζουν πως είναι κουμπαράς.

Για να μην είναι όλα τα έθιμα ξένα, φέτος θα κάνουν ξανά την εμφάνισή τους στο Σύνταγμα και οι γύφτοι με τις αρκούδες και τα ντέφια, για να έχουμε την ευκαιρία να θυμηθούμε κάποιες όμορφες στιγμές από την παλιά Αθήνα και να πλημμυρίσουμε από νοσταλγία.

Το πρόγραμμα «Αρκούδες κι αρκουδιάρηδες κάτω από το γκι» θα εγκαινιάσει ο Νίκος Αθανασάκης, ενώ, αμέσως μετά, το όλον τριχωτό ΠαΣοΚ θα χορέψει βαλσάκια και μπόσα νόβα.

Θα ακολουθήσει συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, υπό τη διεύθυνση της διεθνούς φήμης νεοδημοκράτισσας Αικατερίνης Κατσαμπέ, που είναι αδελφή των αδελφών Κατσάμπα και άλλαξε λίγο το επίθετό της, για να μη λέει ο κόσμος πως εκμεταλλεύεται τη δόξα των καταξιωμένων αδελφών της.

Στο Ζάππειο, θα στηθεί μια μοναδική παιχνιδούπολη. Φέτος τα Χριστούγεννα το Ζάππειο θα είναι η γειτονιά των παιδιών, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο είναι η γειτονιά των ματάκηδων και των παιδεραστών. Θα μεγαλώσουν όμως κι αυτά, οπότε ας μαθαίνουν σιγά σιγά τις καλές καβάτζες της πόλης, για να μη χρειάζεται να ψάχνουν στα τυφλά στο μέλλον. Οι ματάκηδες, ντυμένοι Αϊ-Βασίληδες, θα προσφέρουν στα παιδάκια κιάλια και πασατέμπο.

Η Θεσσαλονίκη, πάντα πρωτοπόρος, σε ό,τι αφορά τα χριστιανικά έθιμα, τις παρελάσεις και το ξυλοφόρτωμα, προηγήθηκε της Αθήνας στην έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων.

Το περασμένο Σάββατο, ο δήμαρχος της πόλης, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, άναψε τα φώτα του χριστουγεννιάτικου δέντρου αλλά και του παραδοσιακού καραβιού, το οποίο είναι πιστό αντίγραφο της τριήρους που στόλιζαν οι Μακεδόνες του Μεγαλέξανδρου, πριν ξεκινήσουν για τη χριστουγεννιάτικη εκστρατεία τους στην Ασία. Ολέ!

ΠαΣοΚ & τρίχα – το ιστορικό

Κάποιοι ειρωνεύτηκαν τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν αποκάλυψε το παρατσούκλι του νέου Γραμματέα του ΠαΣοΚ Νίκου Αθανασάκη (Αρκούδος). Κι όμως, η επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου δεν είναι καθόλου τυχαία – αντιθέτως, αποτελεί σαφή ένδειξη αλλαγής πολιτικής στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το ΠαΣοΚ επιστρέφει στις ιστορικές του ρίζες στη δεκαετία του ’70, όταν οι τρίχες έπαιζαν μεγάλο ρόλο στη σοσιαλιστική πορεία του κόμματος. Οι μεγαλύτεροι θα θυμούνται τα μουστάκια και τα μούσια, που βοηθούσαν το λαό να ξεχωρίζει τους πασόκους από τους νεοδημοκράτες – ως ένα βαθμό, αυτό ίσχυε και για τις γυναίκες.

Η ύπαρξη έντονης τριχοφυΐας στα μέλη του κόμματος ήταν αυτονόητη - αυτό φαίνεται από το γεγονός πως στην διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη δε γίνεται καμία αναφορά στο θέμα, αφού κάτι τέτοιο κρίθηκε περιττό.

Στη δεκαετία του ’80, αυτοί οι τριχωτοί άνθρωποι δεν δίστασαν να μας αποκαλύψουν και την ευαίσθητη πλευρά τους, καθώς όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη των κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ δήλωναν πως κοιμούνται με τα «Άπαντα» του Καβάφη στο προσκεφάλι τους.

Κάποιοι πήγαν ακόμα πιο πέρα τραγουδώντας ολημερίς τον δαβαράκειο στίχο «το κορμί μου είναι μόνο η αφορμή» - ήταν υπέροχο να βλέπεις αυτούς τους κοντόχοντρους δασύτριχους άνδρες να ταυτίζονται με αυτόν τον τόσο ευαίσθητο στίχο.

Την περίοδο Σημίτη έγινε ρήξη με το παρελθόν, και τα υπουργεία δίνονταν μόνο σε όσους ήταν σπανοί. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλά μέλη του ΠαΣοΚ να διαβούν τις πόρτες των κέντρων αισθητικής – η αποτρίχωση με χαλάουα δεν αποτελούσε πια ταμπού για τα φιλόδοξα στελέχη του κόμματος.

Η εκλογή του κ. Αθανασάκη σηματοδοτεί την επιστροφή του ΠαΣοΚ στο τριχωτό ιστορικό παρελθόν του. Από δω και πέρα, τα μουστάκια κρίνονται απαραίτητα για όσους επιθυμούν να αναρριχηθούν στην κομματική ιεραρχία. Τα μούσια αποτελούν επίσης ένα μεγάλο συν σ’ αυτήν την προσπάθεια. Η καράφλα είναι προαιρετική.

party time is anytime

Στο πάρτι της LiFO βρέθηκα με μια αμιγώς καλλιτεχνική παρέα – ο μόνος άτεχνος ήμουν εγώ. Έδωσα 1500 ευρώ χαρτούρα στον Νίκο Μουρατίδη και του έκανα παραγγελιά το «How gee» των Black Machine. Το χόρεψα με τον δικό μου μοναδικό τρόπο και στη συνέχεια αποφάσισα να βάλω σε εφαρμογή το σχέδιό μου: μπούκαρα στο παρακείμενο πολυκατάστημα και σούφρωσα κοσμήματα, ρούχα, παπούτσια και παιχνίδια – δέκα σακούλες σκουπιδιών γέμισα. Οι φίλοι μου ας μην ανησυχούν – φέτος, πήρα χριστουγεννιάτικα δώρα για όλους.

Μετά, αποφασίσαμε με την παλιοπαρέα να πάμε σε ένα παρακείμενο μπαρ για να πιούμε καμιά παλιοτεκίλα – στο πάρτι είχε μόνο τζιν Gordon’s που ήταν ο χορηγός. Στην πραγματικότητα, φύγαμε γιατί ο επιβλητικός M. Hulot είχε κυριαρχήσει στο χώρο του πάρτι – με τα σπαγγάτα και τα μπρέικ ντανς -, και δεν μας έδινε κανείς σημασία.

Το μπαρ που πήγαμε ήταν γεμάτο με καλλιτέχνες που έπιναν τεκίλα, γιατί κι αυτοί είχαν σιχαθεί το τζιν. Ένιωθα μειονεκτικά που ήμουν ο μόνος μη καλλιτέχνης στο χώρο και σκεφτόμουν τι να κάνω για να τραβήξω την προσοχή τους. Θυμήθηκα πως μια φίλη μου, που δουλεύει καθαρίστρια στον ANT1, ήξερε το τηλέφωνο του Χρήστου Χωμενίδη – πάει δυο φορές τη βδομάδα στο σπίτι του και του κάνει γενική καθαριότητα. Της τηλεφώνησα και μου το έδωσε.

Του έστειλα μήνυμα «πολύ ωραίο το κοστούμι που φορούσατε στο πάρτι – πιτσιρίκος» και φρόντισα να το δείξω σε όλη την παρέα μου για να τους εντυπωσιάσω. Δεν μου έδωσαν καμία σημασία αλλά όταν, μετά από λίγο, χτύπησε το κινητό και ήταν ο Χρήστος Χωμενίδης, ένιωσα τα μάτια όλων να καρφώνονται πάνω μου.

Άρχισα να του μιλάω σαν να τον ήξερα από παλιά. Αυτός μάλλον κατάλαβε την απελπισία μου και πήρε σβάρνα με το τηλέφωνο όσους ήταν γύρω του και τους ρωτούσε: «Διαβάζετε Λάιφο; Διαβάζετε πιτσιρίκο;». Λάιφο διάβαζαν, πιτσιρίκο δεν διάβαζαν.

Ξαφνικά, ακούω μια γυναικεία φωνή να λέει «σοβαρά είναι ο πιτσιρίκος στο τηλέφωνο;». Σκέφτηκα πως ο Χωμενίδης με λυπήθηκε κι άλλαξε τη φωνή του για να με εμψυχώσει. Όχι όμως – η γυναικεία φωνή, αμέσως μετά, με ρώτησε «είσαι ο πιτσιρίκος;». «Ναι, είμαι ο πιτσιρίκος!» της απάντησα με ενθουσιασμό. Επιτέλους, κάποιος με ήξερε κι εμένα!

«Εγώ είμαι η Ειρήνη Χειρδάρη!». Έτσι εξηγούνταν όλα: με ήξερε επειδή γράφει στη Λάιφο – γράφει τη στήλη «Greek Erotica». Της είπα πως τη διαβάζω ανελλιπώς και της ζήτησα να δώσει τους χαιρετισμούς μου στον Ροντρίγκο – ο Ροντρίγκο είναι ο Βραζιλιάνος σύζυγός της. Έχω μάθει όλα τα οικογενειακά της από τη στήλη της. Για τους γονείς της στην Κέρκυρα, για τις θειές της, για τις σχέσεις της, τα πάντα – αν, καμιά μέρα, δεν θυμάται κάτι από το παρελθόν της, να με ρωτήσει να της το πω εγώ.

«Εδώ δίπλα μου είναι ο Ροντρίγκο – κάτσε να σου μιλήσει κι αυτός». Μίλησα και με τον παλιο-Ροντρίγκο – αυτός μιλούσε πορτογαλικά με βραζιλιάνικη προφορά κι εγώ με ζακυνθινή. Πολύ ωραίος μάγκας. Κανονίσαμε να πάμε να παίξουμε μπάλα στον Άλιμο με τον Ριβάλντο – ξυποληταρία στην άμμο. Του τραγούδησα και το «Desafinando» σε πρώτη παγκόσμια τηλεφωνική εκτέλεση – νομίζω πως τον συγκίνησα.

Ευχαρίστησα τον Χρήστο Χωμενίδη – που είναι πραγματικός gentleman – και τον αποχαιρέτησα. Είχα κατακτήσει πια τον σεβασμό της παρέας μου.



Για τις αγαπητές αναγνώστριες που διατηρούσαν αμφιβολίες: κορίτσια, σιγά μην δεν πήγαινα στο πάρτι! Πάτε καλά; Όπου γάμος και χαρά ο πιτσιρίκος πρώτος!

Περισσότερα για το πάρτι της Λάιφο θα μάθετε στο site της εφημερίδας και πιο συγκεκριμένα στα blogs των δαιμόνιων ρεπόρτερ και αναγνωστών της – αφού ξεμεθύσουν πρώτα, βέβαια. Και φυσικά, στο επόμενο τεύχος της Λάιφο που -ειδικά και κατ’ εξαίρεση- αυτήν την εβδομάδα θα κυκλοφορήσει την Πέμπτη, όπως άλλωστε και όλες τις προηγούμενες εβδομάδες.

Σε κοινή θέα

Αυτό το κείμενο αφορά μόνον κάποιους καλούς δημοσιογράφους:

Θέλω να ευχαριστήσω όσους καλούς δημοσιογράφους επικοινώνησαν τις τελευταίες μέρες μαζί μου και ζήτησαν μια συνέντευξη ή ένα κείμενο. Είμαι αναγκασμένος να σταματήσω να αποδέχομαι τέτοιες προτάσεις – τουλάχιστον μέχρι να έχω κάτι καινούριο να πω. Υπάρχουν 4 με 5 χιλιάδες μπλόγκερς – όλοι τους με δυο μάτια εκατέρωθεν της μύτης, όπως κι εγώ –, και σίγουρα θα έχουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να σας πουν για τα μπλογκς και τη ζωή τους.

Τον τελευταίο χρόνο παραχώρησα πάρα πολλές συνεντεύξεις – περισσότερες απ’ όσες ήθελα – και ειλικρινά δεν υπάρχει κάτι που θα ήθελα να πω και δεν το έχω πει. Όποιος θέλει, μπορεί να βρει συνεντεύξεις μου στο Διαδίκτυο – σε sites άλλων εφημερίδων ή εντύπων-, και να χρησιμοποιήσει τα αποσπάσματα που επιθυμεί.

Το ίδιο ισχύει και για τα κείμενά μου. Υπάρχουν καμιά 700ριά κείμενά μου στο μπλογκ – μπορείτε ελεύθερα να πάρετε όποιο κείμενο ή όποιο απόσπασμα θέλετε, και να το χρησιμοποιήσετε. Άλλωστε, ένας μπλόγκερ είναι τα κείμενά του - δεν είναι ούτε ηθοποιός, ούτε τραγουδιστής.

Συγνώμη που δεν επικοινωνώ προσωπικά με τον καθένα σας ξεχωριστά αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να είστε πολύ ευγενικοί και να με τουμπάρετε – μου έχει συμβεί επανειλημμένως. Δεν μπορώ όμως να απαντάω συνέχεια στις ίδιες δέκα ερωτήσεις προσπαθώντας να κάνω ενδιαφέρουσες τις απαντήσεις.

Δεν κάνω διακρίσεις - αποδέχτηκα μόνο την πρόταση από ένα λογοτεχνικό περιοδικό της Ζακύνθου (είναι η πατρίδα μου) και την πρόταση της εφημερίδας «Καθημερινή», γιατί είχα την δυνατότητα να γράψω ό,τι ήθελα σε ένα θέμα εξαιρετικά ενδιαφέρον.

Θα παρακαλούσα να μην χρησιμοποιείτε το κινητό μου τηλέφωνο, από τη στιγμή που δεν σας το έχω δώσει εγώ. Ευχαριστώ για την κατανόηση. Καλές γιορτές.

Απόψε η LiFO κάνει πάρτι για τον ένα χρόνο της. Στη Στοά Σπυρομήλιου. Να έρθετε!

Μουσείο Μαντάμ Τισό - η Κύπρος αντεπιτίθεται

Ο πιτσιρίκος αναλύει τη σχέση του Κυπριακού με τη Μαντάμ Τισό και το σχέδιο Ανάν, και αναλαμβάνει να αποκαταστήσει τις ισορροπίες.

Παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, έγιναν την περασμένη εβδομάδα στο μουσείο της Μαντάμ Τισό στο Λονδίνο τα αποκαλυπτήρια των κέρινων ομοιωμάτων του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η ιδέα ήταν του τέως υπουργού Τουριστικής Ανάπτυξης Δημήτρη Αβραμόπουλου, που πιστεύει πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλλει στην τουριστική ανάπτυξη της Ελλάδας – θα βλέπει δηλαδή ο Γιαπωνέζος επισκέπτης του μουσείου το κέρινο ομοίωμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και θα τρέχει να κλείσει αεροπορικά εισιτήρια για τη Μύκονο. Οπωσδήποτε, είναι μια πολύ λογική σκέψη.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν πήγε στο Λονδίνο να δει τον μπαμπά του· καλύτερα, γιατί με τους δυο Καραμανλήδες και τους δυο Παπανδρέου μαζί θα ήταν σαν οικογενειακή συγκέντρωση - ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα στενοχωριόταν που δεν ήρθε κάποιος συγγενής του να τον δει και θα έλιωνε από τη στενοχώρια του.

Το ΠαΣοΚ εκπροσώπησε ο Τηλέμαχος Χυτήρης που θυμήθηκε τις υπέροχες στιγμές που είχε περάσει με τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Χέρφιλντ, όταν ο τότε πρωθυπουργός έκανε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Ο κ. Χυτήρης θυμήθηκε ακόμα τις αξέχαστες μέρες και την αγωνία του Ωνασείου, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις τελευταίες δραματικές στιγμές του Ανδρέα στη βίλα της Εκάλης – καλά που πήγε κι αυτός στο Λονδίνο και ευθύμησε λίγο η ελληνική αντιπροσωπεία.

Η είδηση των αποκαλυπτηρίων των κέρινων ομοιωμάτων των τριών Ελλήνων πολιτικών έσκασε σαν βόμβα στη Λευκωσία και θορύβησε την κυπριακή πολιτική ηγεσία αλλά και την κοινή γνώμη. Μέχρι τώρα, μόνο η Κύπρος εκπροσωπείτο στο μουσείο της μαντάμ Τισό -με τον Μακάριο-, αλλά τώρα η Ελλάδα έχει την αριθμητική υπεροχή. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος φοβάται πως μπορεί οι τρεις Έλληνες πολιτικοί να στριμώξουν σε καμιά γωνία τον Μακάριο και να τον αναγκάσουν με τη βία να υπογράψει το σχέδιο Ανάν.

Μετά από έκτακτη σύγκληση του εθνικού συμβουλίου αποφασίστηκε να τοποθετηθούν στο μουσείο της μαντάμ Τισό τα κέρινα ομοιώματα τριών ακόμα Κυπρίων ώστε να ανακτήσει η Κύπρος το πάνω χέρι, αν και υπάρχουν φόβοι πως η Βρετανία θα συνεχίσει τον ύποπτο και ύπουλο ρόλο που παίζει όλα αυτά τα χρόνια σαν εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο και θα αρνηθεί την κυπριακή πρόταση.

Ο κ. Παπαδόπουλος πρότεινε να φιλοτεχνηθεί το δικό του ομοίωμα μαζί με αυτό του Μιχάλη Κωνσταντίνου και του Γιαννάκη Οκκά. Ο κ. Χριστόφιας αντέδρασε έντονα προτείνοντας να μπει το δικό του ομοίωμα μαζί με αυτό της Αννούλας της Βίσση και του Λένιν, ενώ ο κ. Αναστασιάδης αντιπρότεινε τον Γλαύκο Κληρίδη και τον Κόφι Ανάν.

Η Εκκλησία της Κύπρου δεν μπορούσε να μείνει αμέτοχη σε ένα τέτοιο εθνικό θέμα, και ο νέος Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ζήτησε να τοποθετηθεί στο μουσείο της μαντάμ Τισό το ομοίωμα του Μάρκου Παγδατή, ενώ ο Κύκκου Νικηφόρος ήταν αδιαπραγμάτευτος στο να μπει στο μουσείο το ομοίωμα του Ζε Ελίας.

Τελικά – για να αποφευχθούν οι διαφωνίες - αποφασίστηκε να φτιαχτούν τα κέρινα ομοιώματα όλων των Κυπρίων και θα τοποθετούνται εκ περιτροπής στο μουσείο. Το μόνο ομοίωμα που θα μένει μόνιμα εκεί είναι αυτό του Τάσσου Παπαδόπουλου. Πιστεύεται πως κάτι τέτοιο θα ωφελήσει πολύ τον κυπριακό τουρισμό – θα τον βλέπουν οι επισκέπτριες του μουσείου και θα κλείνουν αμέσως δωμάτιο στην Αγία Νάπα, νομίζοντας πως όλοι οι Κύπριοι είναι όμορφοι σαν τον Πρόεδρο.

Η κινητικότητα της κυπριακής κυβέρνησης δεν πέρασε απαρατήρητη από την τουρκοκυπριακή ηγεσία και στα κατεχόμενα διεξήχθη έρανος, ώστε να φιλοτεχνηθεί το κέρινο ομοίωμα του Ραούφ Ντενκτάς.

Ο έρανος απέτυχε παταγωδώς -αφού κανείς δεν έβαζε το χέρι στην τσέπη - και τώρα οι Γκρίζοι Λύκοι ετοιμάζονται να ρημάξουν τις εκκλησίες μας για να μαζέψουν το κερί· επειδή ο Ντενκτάς είναι χοντρός και δεν φτάνουν όλες οι λαμπάδες της Κύπρου για να φτιαχτεί το κέρινο ομοίωμά του, οι Τουρκοκύπριοι θα φτιάξουν μόνο το περίβλημα, και από μέσα θα είναι κούφιος σαν σοκολατένιο αυγό.

Τα κέρινα ομοιώματα των Κύπριων καλλιτεχνών και πολιτικών θα κυκλοφορήσουν σε μικρογραφίες, σαν κεριά, και αναμένεται να γίνουν ανάρπαστα στη χριστουγεννιάτικη αγορά. Θα στρώνει η νοικοκυρά το τραπέζι για το ρεβεγιόν, και δίπλα στα μελομακάρονα, τους κουραμπιέδες και την πουτίγκα θα ανάβει και δυο κεριά με Κύπριους πολιτικούς για να γίνει πιο εορταστική η ατμόσφαιρα.

Η πασχαλινή αγορά αναμένεται να κατακλυστεί από λαμπάδες Παπαδόπουλου και Χριστόφια που θα αντικαταστήσουν στις προτιμήσεις των παιδιών αυτές της Μπάρμπι και των Πάουερ Ρέντζερς. Χριστός Ανέστη!



δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" στις 03/12/06

Και τον Γιώργο!

-Κώστα, μήπως ξέχασα ν' αλλάξω κάποιον;
-Εσένα!

...κι όλα τα ίδια μένουν!

-Πρόεδρε, γιατί έβαλες εμένα στη θέση της Μαριλίζας;
-Γιατί δίπλα σε σένα εγώ μοιάζω Άδωνις!

Party time!

Η LiFO και ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος μας καλούν όλους στο πάρτι τους. Αν και είμαι πικραμένος που δεν με αφήνουν να βγω μέσα από την τούρτα –όπως επιθυμούσα-, θα πάω. Ο M. Hulot θα κρατηθεί μακριά από τη θέση του dj, άρα είμαστε ασφαλείς. Έρχονται Χριστούγεννα. Ας χαρούμε λίγο. CU there.

Περισσότερες πληροφορίες στο site της




L 1 F O

Κόντρα Σχίσμα

-Δεν ξέρεις τι μπελάς είναι το καθημερινό ξύρισμα!
-Έχει και η Ορθοδοξία τα καλά της!

Είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια

LiFO εγκώμιον

Η LiFO συμπληρώνει ένα χρόνο από την έκδοσή της και τώρα εγώ πρέπει να γράψω γι' αυτό. Άλλη όρεξη δεν είχα! Τέλος πάντων, ας γράψω. Μια ψυχή που 'ναι να βγει, ας βγει. Ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος είναι πολύ χαρούμενος. Λογικό είναι: τα προηγούμενα έντυπα που εξέδωσε, στον δεύτερο μήνα έβαζαν λουκέτο – έμπαιναν μέσα οι εφοριακοί, οι αστυνομικοί και δεν ξέρω ποιοι άλλοι, και τον άφηναν με τα σώβρακα.

Από τη χαρά του θα κάνει και πάρτι για να το γιορτάσει. Είμαστε και είστε όλοι καλεσμένοι του, και τα ποτά κερασμένα· όπως καταλαβαίνετε, η μπόμπα θα πάει σύννεφο – τυφλοί θα
φύγουμε από το πάρτι. Ο Τσαγκαρουσιάνος είναι από τη Ζάκυνθο, όπως κι εγώ. Εντάξει, γίνονται και λάθη. Και ο Μητσοτάκης είναι από την Κρήτη – δεν κατηγόρησε κανείς την Κρήτη γι’ αυτό.

Τους ξέρουμε καλά τους Τσαγκαρουσιάνους στη Ζάκυνθο. Συνεργάστηκαν με όλους τους κατακτητές: τους Ενετούς, τους Γάλλους, τους Βρετανούς. Οι Τούρκοι δεν πάτησαν τη Ζάκυνθο – αν την είχαν πατήσει, θα συνεργάζονταν και μ’ αυτούς.

Έχει δε γνώμη για όλα. Από τα μπλογκς μέχρι τη νανοτεχνολογία. Οι πανεπιστήμονες εξαφανίστηκαν από τον πλανήτη τον 19ο αιώνα – ο τελευταίος είναι ο Τσαγκαρουσιάνος. Αυτόν διάβαζε ο 13χρονος που έστειλε την επιστολή στην «Ελευθεροτυπία» και επηρεάστηκε. Είναι και επιδειξίας: «χθες πήγα εκεί», «προχθές έφαγα εκεί», «τη Δευτέρα πετάω για Ρώμη», «την Πέμπτη για Νέα Υόρκη» κ.ο.κ. Σε ρωτήσαμε, ρε φιλαράκι; Και για κατούρημα να πάει, θα μας ενημερώσει.

Από την άλλη, τους χώνει όλους δέκα μέτρα κάτω από τη γη αλλά, αν τον πιάσει κάποιος άλλος στο στόμα του, θίγεται. Θέλει να ρυθμίσει και τα μπλογκς. Πατερούλης κανονικός. Τσου ρε Λάκη! Πάντως, είναι καλός άνθρωπος.

Υπεύθυνη έκδοσης της LifO είναι η κ. Κατερίνα Κοντοσταυλάκη. Επίσης από τη Ζάκυνθο. Τελικά, αυτοί οι Ζακυνθινοί είναι χειρότεροι κι από τους Εβραίους (με την καλή έννοια): αλληλοϋποστηρίζονται. Κάθε Δευτέρα αρχίζει και βροντάει τα τηλέφωνα από τα χαράματα: «Έτοιμο το κείμενο; Στείλ’ το, μη σου πάρει ο διάολος τον πατέρα!» Ούτε καλημέρα δε λέει. Για κάτσε, δεν με παίρνει να θάψω και δεύτερο συμπατριώτη μου, γιατί θα πάρει η μπάλα και μένα. Η κ. Κοντοσταυλάκη είναι η ψυχή της LifO. Την έχουμε όλοι σαν μάνα μας. Τουλάχιστον αυτοί οι δυο είναι από τη Ζάκυνθο. Ας περάσω τώρα και στους υπόλοιπους, που γύρευε από ποια κωλοχώρια είναι.

Για τον Νίκο Ράλλη, τον διευθυντή σύνταξης, ό,τι και να πω είναι λίγο, οπότε δεν θα γράψω τίποτα.

Ο Στάθης Μητρόπουλος είναι ο art director· είναι πολύ μοντέρνος – πετάει κείμενα, φωτογραφίες και διαφημίσεις, κι όπου κάτσουν. Στ’ αρχίδια του όλα.

Ο Δημήτρης Πολιτάκης είναι σύμβουλος έκδοσης – από τις ωραίες του συμβουλές είναι που πάει κατά διαόλου το έντυπο. Έχει βάλει και τη φωτογραφία του στη στήλη του, μπας και βρει καμιά γκόμενα. Νομίζει μάλιστα πως είναι ωραίος και χαμογελάει. Όλοι οι υπόλοιποι ντρεπόμαστε να πούμε πως γράφουμε στη LifO – αυτός πάει δεξιά κι αριστερά και κοκορεύεται. Την περασμένη εβδομάδα είχε πάει με τον M.Hulot στη Θεσσαλονίκη, σε κάτι αποθήκες με καπνά, να παίξουν μουσική για το δύσκολο κοινό της συμπρωτεύουσας. Χιπ χοπ. Άκουγε και στο χωριό του χιπ χοπ. Είχε βάψει τον M.Hulot μαύρο κι αυτός το έπαιζε Eminem. Το βράδυ στο ξενοδοχείο ροχάλιζε σαν το ζώον – μάτι δεν έκλεισε ο M.Hulot.

Ο M.Hulot! Άλλος από ’κει! Απ’ το όνομα και μόνο καταλαβαίνετε. Φοβερό ψώνιο. Και φοβερό καρφί. Απ’ αυτόν έχω μάθει όλα αυτά που γράφω για τους υπόλοιπους. Πάει και βρίσκει κάτι συγκροτήματα που δεν τα ξέρει ούτ’ η μάνα τους, και τους κάνει αφιερώματα – την επόμενη μέρα τα ξεχνάει. Απ’ τους Έλληνες καλλιτέχνες παίρνει και λεφτά για να τους προωθήσει – μαύρα, φυσικά. Πήγε μια φορά καλεσμένος στην εκπομπή του Γιάννη Πετρίδη, και από τότε την έχει δει γκουρού της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Στην πραγματικότητα του αρέσει μόνο η Ρίτα Σακελλαρίου.

Ο Μιχάλης Μιχαήλ. Κοιλιόδουλος. Θαυμάζει τον Ηλία Μαμαλάκη – φανταστείτε πώς είναι. Στα γραφεία της LifO δεν έχει μπει ποτέ – δεν τον χωράει η πόρτα. Τα κείμενά του τα ανεβάζουμε από το παράθυρο· πετάμε κουβά, τα βάζει μέσα και τραβάμε το σχοινί.

Μενέλαος Τζαφάλιας. Βγάζει πολλά λεφτά από τα εστιατόρια: απειλεί τους εστιάτορες πως, αν δεν του τα χώσουν χοντρά, θα γράψει πως έπαθε δηλητηρίαση στο μαγαζί τους. Μετά, κάθεται και τρώει οκτώ πιάτα πατσά τσάμπα.

Η κ. Δέσποινα Τριβόλη. Άλλη που δεν έχει δει ποτέ τα γραφεία της εφημερίδας. Είναι επειδή γράφει τη στήλη «Κορίτσι στην πόλη». Θέλει να γίνει «Κορίτσι στο γραφείο» αλλά, κάθε φορά που πάει να μπει μέσα, την πετάμε έξω με τις κλωτσιές. Είναι όλη μέρα στους δρόμους, και τα βράδια παίρνει σβάρνα τα μπαρ. Είναι απορίας άξιον πώς δεν την έχει διακορεύσει κανας ταξιτζής έτσι που γυρνάει μεθοκοπώντας κάθε βράδυ. Στο γραφείο τη φωνάζουμε «Μπλανς Επιφανί», αλλά δεν το ξέρει.

Κωστής Παπαγιώργης. Ο φιλόσοφος εξωφυλαρούχας. Τύφλα νάχει ο Αλέφαντος. Δεν τον βλέπω για πολύ ακόμα στη LifO – θα τον πάρει ο Κόκκαλης στον Ολυμπιακό στη θέση του Σόλιντ, για να χτυπήσει το Τσάμπιονς Λιγκ. Η σελίδα του στη LifO θα μείνει λευκή – τιμής ένεκεν. Θα βάλουμε σε μια γωνία τη φανέλα του με το νούμερο δέκα –το καλό– και θα κρεμάσουμε τα παπούτσια του στο μπαλκόνι, γιατί μυρίζουν.

Χρήστος Μιχαηλίδης. Είναι μπλόγκερ, κι εγώ τους μπλόγκερς τούς σέβομαι.

Απόστολος Διαμαντής. Γράφει στη σελίδα που έγραφε πρώτα ο Χρήστος Χωμενίδης. Μου έκανε μεγάλη χαλάστρα: έβλεπε η μαμά μου πως στη διπλανή σελίδα από τη δικιά μου έγραφε ο Χωμενίδης και εντυπωσιαζόταν – νόμιζε πως είμαι κι εγώ κάποιος. Τον κ. Διαμαντή δεν τον ξέρει, κι αναγκάστηκα να της πω ψέματα πως είναι αυτός που είχε τα γνωστά πολυκατάστηματα. Τώρα η μαμά θέλει να του πω να μου δώσει ένα σερβίτσιο του τσαγιού.

Η κ. Τίνα Δασκαλαντωνάκη. Επιτέλους, ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Μου αρέσει πολύ γιατί είναι απόλυτα ειλικρινής και δεν προσποιείται πως θέλει να σώσει τον κόσμο. Θα ήθελα να είμαι γιός της για να με νανουρίζει με Πάριο και να μου δίνει σαμπάνια με το μπιμπερό.

Νίκος Τσεπέτης. Έχει τα νεύρα του από τότε που γεννήθηκε. Κατά ένα περίεργο τρόπο, καταφέρνει πάντα να μετατρέπει τα προβλήματα της κυβέρνησης σε προβλήματα της LifO. Στην πρόσφατη απεργία των εκπαιδευτικών κατάφερε με αυτά που έγραψε να μπουκάρουν οι δάσκαλοι στα γραφεία της εφημερίδας αντί για το υπουργείο Παιδείας. Ήθελαν να τον λιντσάρουν. Την τελευταία στιγμή τον φυγαδεύσαμε, με την μπούρκα που φορούσε η Δέσποινα Τριβόλη στο Κολωνάκι.

Κυρία Ειρήνη Χειρδάρη. Γράφει για το σεξ. Έχει παντρευτεί έναν Βραζιλιάνο και την περνάνε ζωή και κότα. Της αφιερώνω εκείνο το τραγούδι που λέει «εγώ ποτέ δεν είπα για το κρεβάτι τους». Πάντως, το σεξ είναι σαν το ποδήλατο. Χωρίς σέλα, τιμόνι και ρόδες.

Βαγγέλης Προβιάς. Αστρολόγος και μέντιουμ. Είναι μπλόγκερ και θαυμαστής μου: στο μπλογκ με αποκαλούσε συνέχεια «Θεό», οπότε έχει τον σεβασμό μου.

Κυρία Λώρα Έμιλυ. Επίσης αστρολόγος. Είναι ξένη η κοπέλα, τι να πω; Η δουλειά δεν είναι ντροπή. Είναι ντροπή και αίσχος.

Η κ. Βασιλική Ζάππη. Διορθώνει τα κείμενα και φτιάχνει τους καφέδες. Στα πεταχτά μοιράζει τις μισές, στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί. Τότε κι εμείς της δίνουμε πουρμπουάρ, της λέμε ορεβουάρ και φεύγουμε στουπί. Θα της έχω πάντα μεγάλη υποχρέωση, γιατί ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έβαλε άνω τελεία σε κείμενό μου. Τώρα προσπαθεί να μου μάθει τα κεφαλαία γράμματα και την προπαίδεια.

Είμαι σίγουρος πως όσοι παρέλειψα δεν θα παρεξηγηθούν. Άντε, και του χρόνου… Διπλοί!


Αγαπητές φίλες, αυτό το κείμενο γράφτηκε για τη




L 1 F O

Για όλα φταίει το τριφύλλι!

Συγκλονισμένο παρακολουθεί το πανελλήνιο την υπόθεση της δολοφονίας των πέντε κυνηγών στα Καλύβια Αγρινίου. Δράστης ήταν ένας 37χρονος κτηνοτρόφος που από την πολλή παρέα με τα κτήνη αποκτηνώθηκε κι αυτός. Βέβαια, δεν καταλαβαίνω γιατί αποκαλούμε τα πρόβατα κτήνη, αφού ποτέ κανένα πρόβατο δεν σκότωσε πέντε πρόβατα. Ίσα ίσα που τα προβατάκια –μπεεεεεεεεεεεε- ζέσταιναν με τις ανάσες τους τον Χριστούλη μέσα στη φάτνη της Βηθλεέμ.

Τώρα, για να είμαστε ειλικρινείς, το Αγρίνιο και η γύρω περιοχή είναι τόσο άσκημα μέρη, που είναι να απορείς που δεν αλληλοσκοτώνονται οι άνθρωποι επί καθημερινής βάσεως. Αντί να κατηγορούμε τον κτηνοτρόφο για τις δολοφονίες, θα πρέπει να επιβραβεύσουμε τους υπόλοιπους κατοίκους για την αυτοσυγκράτηση που επιδεικνύουν όλο το υπόλοιπο διάστημα.

Όσο για τους Χατζηνικολάου, τους Ευαγγελάτους και τους Πρετεντέρηδες που κάνουν «τσου τσου τσου, τι πράγματα είναι αυτά!», ας πηγαίνατε εσείς μάγκες να ζήσετε στο Αγρίνιο κανα δυο χρόνια, και θα σας έλεγα εγώ μετά. Και τη μάνα σας θα πυροβολούσατε.

Όλοι απορούν πως ο κτηνοτρόφος σκότωσε πέντε ανθρώπους, ενώ πιο πριν δεν είχε σκοτώσει κανέναν. Δηλαδή, το λογικό είναι πρώτα να σκοτώνεις έναν άνθρωπο, την επόμενη χρονιά δυο, λίγο πιο μετά τρεις, αργότερα τέσσερις, οπότε, αν μια μέρα σκοτώσεις πέντε νοματαίους μαζεμένους, να μη σοκάρεται η κοινωνία – πρέπει να την έχεις προετοιμάσει πρώτα με καμιά δεκαριά φόνους.

Ο κτηνοτρόφος είπε πως οι κυνηγοί πατούσαν το τριφύλλι του χωρίς πατάκια και του χαλούσαν το παρκέ. Επίσης, τρόμαζαν τα πρόβατά του και δεν μπορούσαν να κατεβάσουν γάλα, ενώ από το άγχος τούς έπεφτε το μαλλί. Ο κτηνοτρόφος αγαπούσε πολύ τα πρόβατά του και ειδικά μια προβατίνα που της είχε μεγάλη αδυναμία – τη Μαυρομάτα.

Η Μαυρομάτα κατέθεσε στην αστυνομία πως ένας κυνηγός πήγε να τη βατέψει και οι άλλοι τέσσερις τραβούσαν βίντεο με τα κινητά όπως οι μαθητές στο Λύκειο Αμαρύνθου. Τότε έφτασε ο κτηνοτρόφος που, όταν είδε τη Μαυρομάτα στην αγκαλιά κάποιου άλλου, θόλωσε από τη ζήλια και του τίναξε τα μυαλά στον αέρα.

Ακόμα κι αν δεν είναι αληθινά όσα υποστηρίζουν η Μαυρομάτα και ο κτηνοτρόφος, η αλήθεια είναι πως οι κυνηγοί τρομάζουν τα πρόβατα με τις τουφεκιές και δεν μπορούν να βοσκήσουν απερίσπαστα κι ανέμελα, οπότε καλό θα ήταν ή να μπουν σιγαστήρες στις καραμπίνες ή να βάλουμε ωτασπίδες στα πρόβατα.

Ο πατέρας του κτηνοτρόφου -προσπαθώντας να πάρει επάνω του την ευθύνη- είπε πως έκαμε αυτός το έγκλημα και όχι ο γιος του, αποδεικνύοντας το δέσιμο που υπάρχει στην ελληνική οικογένεια και είναι το μεγάλο κέρδος απ’ αυτές τις υποθέσεις.

Όπως είδαμε σε όλες τις εγκληματικές ενέργειες που γίνονται στην αγνή ελληνική ύπαιθρο η ελληνική οικογένεια παραμένει εξαιρετικά δεμένη και αφού στην αρχή το παίζει «δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα» μετά προσπαθεί ο καθένας να πάρει τις ευθύνες πάνω του και να αθωώσει τους υπόλοιπους – παίζει βέβαια και η περίπτωση να τους έχει σιχαθεί η ψυχή του και να θέλει να πάει στη στενή για να γλιτώσει απ’ αυτούς.

Ας μην ξεχνάμε και την πρόσφατη υπόθεση με τους αδερφούς Παλαιοκώστα, όταν ο Νίκος Παλαιοκώστας βοήθησε τον αδελφό του Βασίλη – που κι αυτόν Παλαιοκώστα τον λένε – να αποδράσει και του έστειλε ελικόπτερο στον Κορυδαλλό, αποδεικνύοντας περίτρανα τους ισχυρούς δεσμούς αγάπης που υπάρχουν στην ελληνική οικογένεια. Πατρίς θρησκεία οικογένεια. Και προβατάκια.

Σοκαρισμένοι και συντετριμμένοι παρακολούθησαν την υπόθεση και οι ρεπόρτερ των τηλεοπτικών καναλιών - μόνο πένθος στο μπράτσο που δεν είχαν φορέσει. Οι παρουσιαστές των ειδήσεων φορούσαν μαύρα και οι παρουσιάστριες πλερέζες.

Σε λίγο, σε παρόμοια περιστατικά, τα κανάλια θα επιστρατεύουν και μοιρολογίστρες. Θα βλέπουμε στο ένα παράθυρο τον Πρετεντέρη ή τον Κακαουνάκη να αναλύουν πως θα βάλουμε πέντε φυσίγγια στο δίκαννο, και στο άλλο μοιρολογίστρες να στηθοδέρνονται και να τραβάνε τα μαλλιά τους. Καλού κακού, ας μάθουν οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης και κανα μοιρολόι γιατί μπορεί στο μέλλον να μείνουν χωρίς δουλειά.

Σοκαρισμένοι όμως ήταν και οι συγχωριανοί των θυμάτων που είχαν μαζευτεί στην πλατεία του χωριού και σπρώχνονταν πίσω από τον Πάνο Σόμπολο για να μπουν στο πλάνο, ώστε να τους δουν οι γυναίκες τους στο σπίτι από την τηλεόραση και να νιώσουν περήφανες. Τα πρόσωπά τους ήταν σκυθρωπά αλλά που και που ξεχνιόνταν και γελούσαν σαν παλαβοί.

Οι κάτοικοι των γύρω χωριών ζηλεύουν που πήγαν τα κανάλια στη Λεύκα και στα Καλύβια και όχι στο δικό τους και ετοιμάζονται να αρχίσουν να πυροβολούν ο ένας τον άλλο ξώφαλτσα για να τους δείξει το Mega Channel.

Τώρα, υπάρχει ο κίνδυνος να εκδηλωθεί βεντέτα ανάμεσα στους κατοίκους της Λεύκας και τους κατοίκους των Καλυβίων. Για την αποφυγή επεισοδίων αντεκδίκησης θα παραταχθούν στην περιοχή τριάντα χιλιάδες κυανόκρανοι του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αλλά και καμπαρετζούδες από τις πρώην ανατολικές χώρες για να εκτονώσουν τη βαρβατίλα.

Μια άλλη λύση είναι να δείχνει η τηλεόραση τηλεπαιχνίδια επί 24ώρου βάσεως για να αποβλακώνονται οι κάτοικοι και να κάθονται φρόνιμοι. Αν το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου η τηλεόραση έδειχνε την εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, σιγά μην έβγαινε ο κτηνοτρόφος από το σπίτι του και σιγά μην πήγαιναν οι κυνηγοί για κυνήγι. Ακόμα και τα προβατάκια στη στάνη θα έμεναν. Μπεεεεεεεε!

Ο καθείς και τα όπλα του

Με αφορμή την δολοφονία των πέντε άτυχων κυνηγών στα Καλύβια Αγρινίου, ακούγονται πάλι διάφορες φωνές που προτείνουν την κατάργηση του κυνηγιού ή την απαγόρευση των κυνηγετικών όπλων. Δεν έχει βρεθεί ακόμα κάποιος να προτείνει την κατάργηση των άγριων πτηνών ή των αγριόχοιρων αλλά όπου να ‘ναι θα συμβεί κι αυτό. Με δεδομένο πως παρόμοιες δολοφονίες σε αγροτικές περιοχές –όπως και η συγκεκριμένη- γίνονται λόγω καταπάτησης ιδιωτικής περιουσίας, είναι πραγματικά αξιοπερίεργο πως δεν βρίσκεται ποτέ κάποιος να προτείνει την πιο λογική λύση: την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας.

Η φράση «Ο καθείς και τα όπλα του» είναι στίχος του Οδυσσέα Ελύτη – από το «Άξιον Εστί».

Αντίο Κόσμε!

Μετά την απομάκρυνση των συμβασιούχων παραγωγών του Kosmos 93,6 ήρθε η ώρα και των μόνιμων. Οι κ.κ. Ζακ Σαμουήλ, Βασίλης Σταματίου και Σπύρος Κατσίγιαννης –τρεις από τους πιο πετυχημένους παραγωγούς του Kosmos-ειδοποιήθηκαν ότι, με το που θα υπογράψουν σύμβαση αορίστου χρόνου, θα αλλάξουν …πόστο.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σαμουήλ θα τοποθετηθεί ως αρχειοθέτης στην Δισκοθήκη – Ταινιοθήκη, ο κ. Σταματίου ουσιαστικά γίνεται …αποθηκάριος και ο κ. Κατσίγιαννης μετατίθεται σε διοικητική θέση. Παράλληλα, διακόπτεται και η εκπομπή του κ. Λεωνίδα Αντωνόπουλου επειδή μονιμοποιήθηκε στην τηλεόραση.

Το ραδιόφωνο του Kosmos 93,6 ήταν το αγαπημένο μου. Δεν είναι πια. Αυτός ο Kosmos δεν μου αρέσει. Οι υπεύθυνοι της ΕΡΤ διέλυσαν έναν από τους ποιοτικότερους ελληνικούς σταθμούς. Κρίμα. Ευχαριστώ τους παραγωγούς του Kosmos για την παρέα που μου κράτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Καλή συνέχεια.

Το κείμενο επάνω αριστερά είναι του κ. Βασίλη Λούρα και δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» στις 26/11/06.

Ένα πολύ ενδιαφέρον μπλογκ για τη μουσική και το ραδιόφωνο είναι το Radio Days.

Οι γονείς μου σεξ; Αποκλείεται! (the nicosian edition)

Ο πιτσιρίκος ζηλεύει το μυαλό του Γούντι Άλεν και αφουγκράζεται την αγωνία μιας κοπέλας που αρνείται να παραδεχτεί πως οι γονείς της κάνουν έρωτα. Ελάτε τώρα, μπορεί να το έχετε πει κι εσείς αυτό!

-Δεν μπορώ να φανταστώ τους γονείς μου να κάνουν σεξ. Μου είναι αδιανόητο.
-Κι εσένα πως σε έκαναν; Πιστεύεις πως σε υιοθέτησαν;
-Άλλο εγώ! Εγώ είμαι παιδί τους!
-Καλά, και τα πέντε αδέλφια σου πως τα έκαναν;
-Ξέρω εγώ; Εσύ μπορείς να φανταστείς τους γονείς σου να κάνουν έρωτα;
-Όχι, δεν μπορώ.
-Να, το βλέπεις;
-Δεν μπορώ να τους φανταστώ γιατί τους έχω δει…
-Σοβαρά; Είδες τους γονείς σου να κάνουν έρωτα; Είσαι σίγουρος;
-Κοίτα, στην αρχή νόμιζα πως είναι αντικατοπτρισμός αλλά με είδαν κι αυτοί, οπότε μάλλον αποκλείεται αυτό το ενδεχόμενο.
-Και τι έκανες;
-Σκέφτηκα να τους μαλώσω, αλλά φαντάστηκα πως θα ήταν τόσο τρομοκρατημένοι, που τους λυπήθηκα κι έκλεισα την πόρτα.
-Μα πως έγινε και τους είδες;
-Νόμιζα πως κοιμούνται και μπήκα πατώντας στις άκρες των δακτύλων μου στην κρεβατοκάμαρα τους, για να σουφρώσω τα κλειδιά του αυτοκινήτου του μπαμπά.
-Είσαι σίγουρος πως έκαναν έρωτα; Ήταν γυμνοί;
-Όχι, ο μπαμπάς φορούσε κάτι…
-Τι;
-Προφυλακτικό.
-Μα πως το είδες;
-Ήταν φωσφοριζέ. Για την ακρίβεια το προφυλακτικό είδα.
-Βρε παιδί μου μήπως ήταν καμιά πυγολαμπίδα;
-Για σε παρακαλώ! Δεν θα βγάλεις και μικροτσούτσουνο τον μπαμπά μου!
-Ίσως ήταν πολλές πυγολαμπίδες μαζί – ολόκληρο σόι . Μπορεί να ήταν οι Γουόλτονς των πυγολαμπίδων!
-Πυγολαμπίδες στο Κέντρο της Λευκωσίας; Πας καλά;
-Μπορεί να ήρθαν από την τάφρο Ντα Βίλα. Δυο βήματα είναι.
-Δυο βήματα για εμάς –οι πυγολαμπίδες θα έπρεπε να έχουν ξεκινήσει πριν την Κατοχή για να φτάσουν στη Στασικράτους το 2006. Δεν ήταν πυγολαμπίδες, μωρό μου. Ήταν ένα φωσφοριζέ προφυλακτικό.
-Τι χρώμα;
-Μοβ.
-Μήπως το είχαν βάλει για να διώχνει τα κουνούπια; Μήπως κάηκε το πορτατίφ κι έβαλαν το προφυλακτικό για να φέγγει;
-Και η μαμά γιατί βογκούσε;
-Ίσως έβλεπε κάποιον εφιάλτη. Μπορεί να ονειρευόταν τη γέννησή σου. Ξέρεις τι πόνους έχει η γέννα;
-Εγώ γιατί δεν πόνεσα όταν γεννήθηκα; Γιατί δεν βλέπω εφιάλτες; Γιατί δεν φωνάζω «σκίσε με»;
-Ποιος φώναζε «σκίσε με»;
-Η μάνα μου.
-Σαν δεν ντρέπεται! Βρε μήπως το φώναζε στον μαιευτήρα; Μήπως ήθελε καισαρική για να γλιτώσει τους πόνους της γέννας κι εσύ την παρεξήγησες;
-«Σκίσε με άντρα μου», φώναζε στον μαιευτήρα;
-Φώναζε «σκίσε με άντρα μου»;
-Κι εσύ αυτό φωνάζεις όταν κάνουμε έρωτα.
-Άλλο εγώ, εγώ δεν είμαι η μάνα σου. Και το λέω σε σένα, όχι στον μπαμπά σου.
-Δηλαδή, αν παντρευτούμε και κάνουμε παιδιά, δεν θα φωνάζεις την ώρα του σεξ;
-Όχι, θα κλειδώνουμε την πόρτα κι εγώ θα απαγγέλλω Λόρκα για να μη μας πάρουν χαμπάρι τα παιδιά.
-Θα σου κάνω έρωτα κι εσύ θα απαγγέλλεις Λόρκα; Τον ξέρεις απέξω ή θα κρατάς και το βιβλίο;
-Θα γράψω τα ποιήματα σε cd, θα τα ακούω από τα ακουστικά και θα τα επαναλαμβάνω.
-Κι εγώ τι θα κάνω; Μουγκός θα μένω;
-Εσύ θα τραγουδάς Χατζιδάκι – την «Εποχή της Μελισσάνθης». Και την ώρα της κορύφωσης, Θεοδωράκη- το «Άξιον Εστί».
-Θα βαράω και παλαμάκια;
-Με κοροϊδεύεις;
-Βρε μωρό μου, γιατί δεν αποδέχεσαι πως οι γονείς σου κάνουν έρωτα;
-Τους έχεις δει;
-Τους γονείς σου; Όχι, δεν τους έχω δει.
-Άρα λοιπόν, μη μιλάς. Αποκλείεται!
-Τώρα τι θέλεις; Να τους παρακαλέσω να το κάνουν στο σαλόνι του σπιτιού σας ή να βάλω κάμερα στην κρεβατοκάμαρά τους για να σε πείσω;
-Δεν μπορώ να δεχτώ πως οι γονείς μου κάνουν σεξ! Δεν το θέλω!
-Γιατί βρε μωρό μου;
-Γιατί δεν μπορεί να είμαι αποτέλεσμα μιας ανταλλαγής υγρών. Δεν γίνεται να με έφεραν στον κόσμο τα οιστρογόνα, η ωορρηξία και τα σπερματοζωάρια.
-Και πως γεννήθηκες;
-Μάλλον είμαι προϊόν μιας πνευματικής διεργασίας, μιας ανώτερης αναζήτησης.
-Δεν μου λες, μήπως έχεις τα ρούχα σου;


δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" στις 26/11/06

Και ο Μίκης στο μουσείο; (Επιτέλους!)

Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΒΗΜΑτοδότη» της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής», ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Λονδίνο προκειμένου να συνεννοηθεί με τους υπεύθυνους του μουσείου της Μαντάμ Τισό για τρία νέα ομοιώματα: του γιατρού Γιώργου Παπανικολάου, της Μελίνας Μερκούρη και του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης -που σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση της κόρης του είναι «ο μεγαλύτερος παγκοσμίως συνθέτης του 20ού αιώνα» (νομίζω πως τον αδικεί λίγο)- θα γίνει ο πρώτος εν ζωή Έλληνας που θα κοσμήσει με το ομοίωμά του το περίφημο μουσείο. Βέβαια, για τους παλαιοπασόκους θα είναι ο δεύτερος, αφού ο Ανδρέας Παπανδρέου ζει και τους οδηγεί.

Η δημιουργία του κέρινου ομοιώματος του κ. Θεοδωράκη επιβάλλεται να προηγηθεί των άλλων δυο επιφανών προσωπικοτήτων· άλλωστε, είναι σίγουρο πως η Μελίνα και ο Παπανικολάου δεν θα έχουν καμιά αντίρρηση να του παραχωρήσουν τη σειρά τους, αφού οι νεκροί –σε αντίθεση με τους ζωντανούς- δεν διακρίνονται καθόλου για τη ματαιοδοξία τους.

Παράλληλα, θα είναι μια χρυσή ευκαιρία να βρει καταφύγιο κάπου ο κ. Θεοδωράκης, τώρα, που –σύμφωνα με τελευταία του δήλωση- «κατάντησε ξένος στη χώρα του». Πράγματι, την προηγούμενη Τρίτη από τις 5 ως τις 7 το απόγευμα δεν υπήρχε κανένα αφιέρωμα στον κορυφαίο μας μουσουργό στην κρατική τηλεόραση. Επίσης, θα πρέπει να τονιστεί πως το υπουργείο Πολιτισμού δεν μερίμνησε ώστε να ανακηρυχθεί ο 21ος αιώνας «αιώνας Θεοδωράκη» αλλά ούτε και η χιλιετία που διανύουμε «χιλιετία Θεοδωράκη».

Καλό θα ήταν το κέρινο ομοίωμα του Μίκη Θεοδωράκη να είναι μεγαλούτσικο και να τον αναπαριστάνει τη στιγμή που διευθύνει με τον μοναδικό του τρόπο την ορχήστρα. Μπροστά του θα πρέπει να τοποθετηθούν τα κέρινα ομοιώματα των μουσικών της λαϊκής ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης», μιας 100μελούς συμφωνικής ορχήστρας, μιας 200μελούς χορωδίας αλλά και όλοι οι ερμηνευτές των έργων του, από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση ως τον Αντώνη Ρέμο και τη Βίκυ Λέανδρος – όλοι αυτοί καθιστοί και μικροκαμωμένοι για να αναδεικνύεται το μεγαλείο και η μοναδικότητα του συνθέτη.

Αν, μάλιστα, από τα ηχεία ακούγεται το «Κάντο Χενεράλ», είναι σίγουρο πως οι επισκέπτες του μουσείου θα καθηλώνονται και δεν θα τρέχουν να δουν τα κέρινα ομοιώματα της Μαντόνα, του Ντέιβιντ Μπέκαμ και της Τζένιφερ Άνιστον.

Αυτός είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής που μπορεί να αποδώσει η πατρίδα μας σ’ αυτόν τον ανιδιοτελή και καθόλου μεγαλομανή και εγωπαθή άνθρωπο, που έδωσε ένα νέο νόημα στις λέξεις «αγώνας» και «αριστερός», και δεν θεώρησε ποτέ πως του χρωστάμε κάτι. Έτσι, ο κ. Θεοδωράκης θα πάψει να αισθάνεται «σαν τάνκερ στη λίμη των Ιωαννίνων» και θα ταυτιστεί επιτέλους με αυτό που είναι –ουσιαστικά- εδώ και πολλά χρόνια: ένα μουσειακό είδωλο.

Καλή επιτυχία!

Από τις εκδόσεις Μαραθιά κυκλοφορούν δυο νέα βιβλία: το «Ατίθασο αλαζονικό τακούνι» της Βασιλικής Τσάβου και το «Μια καταπληκτική ζωή» του Αντώνη Τσιπιανίτη. Ο κ. Τσιπιανίτης είναι αρχισυντάκτης στο περιοδικό Down Town. Είχα τη χαρά να διαβάσω το βιβλίο του πριν εκδοθεί και το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον. Αυτός, άλλωστε, ήταν και ο λόγος που δέχτηκα να φωτογραφηθώ για το εξώφυλλο του βιβλίου του. Εύχομαι καλή επιτυχία στους δυο συγγραφείς και στον κ. Μαραθιά – Διονύση, θα άξιζε να έχω δημιουργήσει μπλογκ μόνο και μόνο για να σε γνωρίσω.


Με την ευκαιρία, θέλω να ευχαριστήσω –με κάποια καθυστέρηση- τον κ. Ιωάννη Χατζηγεωργίου για τη συνέντευξη στο περιοδικό Down Town. Ο κ. Χατζηγεωργίου ήταν ευγενής και διακριτικός. Ευχαριστώ.