
-Κώστα, ο Ιερώνυμος ξεκαθάρισε πως κατά τη διάρκεια
της θητείας του δεν θα ανακατευτεί καθόλου με την πολιτική.

-Έχεις προσέξει ότι έχω δημιουργήσει σχολή;
Κι ένα υπέροχο άσμα: Baila conmigo hasta el fin del amor - Perla Batalla


Αλέκα και Αλέκο, τώρα που σας πέτυχα παρέα, θέλω να σας πω δυο λογάκια. Δεν θα σας πω εγώ τι να κάνετε, αλλά νομίζω πως διαπράττετε ένα κρίσιμο λάθος. Αυτήν την εποχή, δεν καταρρέει μόνο ο δικομματισμός αλλά και τα εκδοτικά συγκροτήματα, η ιδιωτική τηλεόραση, οι νταβατζήδες και τα κοπρόσκυλά τους. Στην ουσία, η πτώση του δικομματισμού οφείλεται στην ήττα όλων των ανωτέρω. Οι εκλογές στο ΠΑΣΟΚ απέδειξαν πως δεν επηρεάζουν πια ούτε μεθυσμένη κατσίκα. (Η συνέχεια εδώ - αν δεν έχετε διαβάσει το "Κομμουνιστικό Μανιφέστο", μη διαβάσετε τη συνέχεια)
Μετά από την εκλογή Τσίπρα, ακούω και διαβάζω πως η πολιτική δεν είναι lifestyle και πως η ηλικία δεν έχει σημασία. Συμφωνώ. Αφού όμως η πολιτική δεν είναι lifestyle και η ηλικία δεν έχει καμία σημασία, θα μπορούσε κάποιος να μου εξηγήσει γιατί όλοι οι πολιτικοί -άντρες, γυναίκες- θέλουν να μοιάζουν νέοι; Γιατί βάφουν τα μαλλιά τους; Γιατί βάζουν μαλλιά; Γιατί στις φωτογραφίες μοιάζουν όλοι τριάντα χρόνια νεότεροι; Είναι απλό: επειδή η ηλικία έχει μεγάλη σημασία.

Στην Ελλάδα σου συγχωρούνται τα πάντα εκτός από τα νιάτα, τα οποία στη χώρα μας θεωρούνται αρρώστια. Χτυπιούνται τα «παπαγαλάκια» και οι σκατόγεροι μετά από την εντυπωσιακή άνοδο του Συνασπισμού στις δημοσκοπήσεις: «Ο Αλέξης Τσίπρας είναι μια επιλογή lifestyle». Μπα, τι μου λες; Δηλαδή, το 80% που πήραν ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου στις εκλογές, τι ακριβώς ήταν; Μια συνειδητή, υπεύθυνη και επαναστατική πολιτική επιλογή μετά από ώριμη σκέψη; Όξω ρε!

Ο Καραμανλής είναι αριστερός – το είπε και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, που είναι επαναστάτης του βουνού και του λόγγου. Ο Παπανδρέου είναι αριστερός αφού είναι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Ο Τσίπρας δηλώνει πως είναι το σήμα κατατεθέν της Αριστεράς. Για το ΚΚΕ δεν το συζητάμε – έχει τα πνευματικά δικαιώματα. Ο Καρατζαφέρης είναι κομμουνιστής – αφενός το είπε ο κόκκινος παπα-Τσάκαλος και αφετέρου έχει στον τοίχο του γραφείου του μια αφίσα του Τσε Γκεβάρα. Ο Μάκης είναι αριστερός. Ο Θέμος είναι αριστερός. Ο Κούγιας είναι αριστερός. Και η Κτηνοβατίδου προλετάρια είναι. Βλέποντας πως όλοι οι Έλληνες είμαστε αριστεροί –και τα χάλια στα οποία έχουμε φτάσει-, οδηγούμαι στο συμπέρασμα πως η χώρα χρειάζεται επειγόντως μερικούς δεξιούς. Εν ανάγκη, ας τους κάνουμε εισαγωγή από το εξωτερικό. Δεν υπάρχει φόβος να προδώσουμε την Επανάσταση - άλλωστε, όπως είχε πει κι ένας κύριος που δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του, οι σοσιαλιστές είναι βιαστικοί φιλελεύθεροι.

Πριν καν εκλεγεί ο κ. Τσίπρας πρόεδρος του Συνασπισμού, η κυρία Λιάνα Κανέλλη τον είχε απαξιώσει πλήρως, λέγοντας πως «ο Τσίπρας είναι μια trendy επιλογή σε ένα emo κόμμα». Η κυρία Κανέλλη ξεχνάει πως η ίδια ήταν μια τηλεοπτική επιλογή σε ένα κόμμα που δεν έχει καθόλου φωτογένεια. Ή μάλλον, ήταν μια επιλογή λογοδιάρροιας σε ένα κόμμα που έχει γλωσσοδέτη.
Πριν καλά καλά κοπάσει ο θόρυβος που ξέσπασε από την προηγούμενη πρωτοβουλία των μπλόγκερ, ακόμα μια αξιέπαινη πρωτοβουλία από τα ελληνικά μπλογκ: «Κλείστε την τηλεόραση! Για μια μέρα έστω. Στις 11 Φεβρουαρίου κλείνουμε όλοι τις τηλεοράσεις μας». Την προηγούμενη εβδομάδα οι μπλόγκερ τα είχαν βάλει με το επίμαχο DVD, αυτή την εβδομάδα σειρά έχει η τηλεόραση. Την επόμενη εβδομάδα, οι μπλόγκερ θα μας καλέσουν να κλείσουμε το θερμοσίφωνα και ακολουθούν οι καφετιέρες, τα καλοριφέρ και τα πετρογκάζ. (Η συνέχεια εδώ)
Όποιος έχει επισκεφτεί τη Νίσυρο, ξέρει σίγουρα το «Τσιγαράδικο». Δεν είναι ανάγκη να είσαι θεριακλής για να το ξέρεις – όπου και να πας, από το «Τσιγαράδικο» θα περάσεις. Θυμάμαι την πρώτη φορά που μπήκα μέσα. Πρώτη φορά στη Νίσυρο, πρώτο βράδυ. Φορούσα ένα t shirt με τον Τσε Γκεβάρα να παίζει σκάκι – Che playing chess. Στον απέναντι τοίχο μια τεράστια αφίσα του Τσε. Επαναστατικό μου φάνηκε το μαγαζί, όπως και οι φάτσες των παιδιών που ήταν εκεί. (Η συνέχεια εδώ)




Ο Ευστάθιος είναι 68 χρονών, ο Ιερώνυμος 70 και ο Άνθιμος 74. Τζόβενα – τους βλέπεις και λες «μην πάρεις αυτούς Θεέ μου, είναι νέοι – εμένα να πάρεις»! Όποιος από τους τρεις και να εκλεγεί, δεν θα προλάβουμε να τον χαρούμε – είναι όλοι με το ένα πόδι στον τάφο. Χώρια που μπορεί να πάθει καμιά γεροντική άνοια ή να αρχίσει να χέζεται πάνω του κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και να γίνουν σύχρηστα τα χρυσοποίκιλτα άμφια. Θα έπρεπε ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος να είναι μέχρι 25 ετών το πολύ. Και στα 33 να τον σταυρώνουμε σαν τον Χριστό. Αν είναι μάγκας, ας αναστηθεί. (Η συνέχεια εδώ)
Άγνωστο παραμένει το πότε θα είναι σε θέση να καταθέσει ο Χρήστος Ζαχόπουλος, μιας και η κατάσταση της υγείας του παρουσιάζει συχνές μεταπτώσεις και η ψυχολογική του κατάσταση δεν είναι καλή. Ο κ. Ζαχόπουλος δεν γνωρίζει τι έχει συμβεί στον έξω κόσμο κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νοσοκομείο. Θα ήθελα να παρακαλέσω τους γιατρούς να μην του πουν ότι εκοιμήθη ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος γιατί αυτοί οι δεξιοί είναι πολύ πιστοί στις αρχές της Ορθοδοξίας και της οικογένειας – αν μάθει ο Ζαχόπουλος πως τα κακάρωσε ο Μακαριστός, από τη στενοχώρια του μπορεί να κάνει καμιά αποκοτιά. Επίσης, οι γιατροί πρέπει να του λένε πως η ομάδα του κερδίζει συνέχεια – συνέτριψε και την Μπαρτσελόνα και πάει ντουγρού για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Παιδιά, έχω μια ιδέα: αν, με το καλό, βγει ο κ. Ζαχόπουλος από το νοσοκομείο, εμείς να κάνουμε πως δεν ξέρουμε τίποτα για το DVD, τις φωτογραφίες και τα τσιμπουκώματα. Θα τον βλέπουμε στο δρόμο και δεν θα του δίνουμε καμία σημασία – σαν να μην ξέρουμε καν ποιος είναι. Μόνο, να μην το παρακάνουμε γιατί μπορεί να καταλάβει πως είμαστε συνεννοημένοι.
Χτες το βράδυ με πήρε ο ύπνος στον καναπέ, ενώ παρακολουθούσα μια σπουδαία εκπομπή της Σεμίνας Διγενή, που ήταν αφιερωμένη στον Δημήτρη Χορν. Στο όνειρό μου ήρθαν πολλοί σπουδαίοι Έλληνες του πρόσφατου παρελθόντος, και το πρωί ξύπνησα με άσχημη διάθεση γιατί σκέφτηκα πως στις μέρες μας δεν υπάρχουν ανάλογα μεγέθη. Έπαιρνα άκεφος το πρωινό μου δίπλα στη θερμαινόμενη πισίνα, όταν η Μαρίλη μου είπε πως χτες το βράδυ ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος -κατά τη διάρκεια της εκπομπής του- περιέγραψε μια συνομιλία που είχε με τον Σταύρο Ψυχάρη: ο κ. Ψυχάρης είπε στον Μάκη «έχεις αρχίδια αλλά δεν έχεις μυαλό». Δεν ξέρω τι έκανε τον κ. Ψυχάρη να φτάσει σε αυτό το συμπέρασμα για τον Μάκη – ίσως στον ίδιο να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αμέσως η διάθεσή μου άλλαξε: σκέφτηκα πως οι δυο άντρες συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον –αφού ο καθένας τους έχει αυτό που λείπει από τον άλλον- και, πως αν μπορούσαμε να τους ενώσουμε, θα είχαμε έναν σπουδαίο Έλληνα και έναν σπουδαίο άντρα. Τον τέλειο άντρα, τον άντρα τον σωστό, τον πρόστυχο, τον έξυπνο, τον υποτακτικό.
Στη Μεταπολίτευση, το σύνθημα που κυριάρχησε ήταν η «Αλλαγή». Κατά καιρούς, όλα τα πολιτικά κόμματα χρησιμοποίησαν στα προγράμματά τους την «Αλλαγή». Στους Έλληνες αρέσει η αλλαγή – ως σύνθημα, εννοώ. Βέβαια, η λέξη «αλλαγή» έχει λίγο αφηρημένη έννοια –αφού κανείς δεν διευκρινίζει αν τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο ή το χειρότερο-, οπότε φροντίσαμε να την …πάμε ένα βήμα παραπέρα, ώστε να βρούμε επιτέλους μια λέξη με μια συγκεκριμένη έννοια που να είναι αντιληπτή απ’ όλους: ...αλλάξαμε την αλλαγή σε συναλλαγή. Αυτή η λέξη περιγράφει απόλυτα τη σύγχρονη Ελλάδα. Ή καλύτερα, τη Συνελλάδα.
Ο μητροπολίτης Μεσσηνίας καταγγέλλει πως δημοσιογράφος τον εκβίαζε με μια φωτογραφία που τον παρουσιάζει να φοράει κοστούμι και να συνομιλεί με μια ξανθιά ψηλή γυναίκα. Σιγά το σκάνδαλο! Μετά από τις –προ τριετίας- αποκαλύψεις για τις σεξουαλικές προτιμήσεις των σεπτών ιεραρχών μας, ο ελληνικός λαός δεν καταδέχεται να ασχοληθεί με τίποτα λιγότερο από ένα βίντεο που θα παρουσιάζει έναν μητροπολίτη με μια μεραρχία λοκατζήδων, σαράντα νάνους, δέκα άλογα και τριάντα συμβασιούχες. Έχουμε ωριμάσει πια.
Ένα ακόμα πλήγμα δέχτηκε η ιδιωτική τηλεόραση με τον θάνατο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Οι υπεύθυνοι των καναλιών ελπίζουν ο νέος Αρχιεπίσκοπος να διαθέτει τα επικοινωνιακά χαρίσματα του προκατόχου του. Ήδη, οι επικοινωνιολόγοι έχουν ετοιμάσει ειδικά, ταχύρυθμα προγράμματα για τον νέο Αρχιεπίσκοπο, ώστε να μάθει γρήγορα ποιο είναι το καλό του προφίλ, να βγάζει λόγους με εθνικοπατριωτικές κορώνες, να βουρκώνει -με παράλληλο σπάσιμο της φωνής- και να μπορεί να δίνει πάσα για διαφημίσεις. Αν ο νέος Αρχιεπίσκοπος δεν καταφέρει να προσελκύσει τους διαφημιστές, τα κανάλια θα ρίξουν όλο το βάρος τους στον Αλέξη Τσίπρα, αν και ο Αλέξης φοβάται την τηλεόραση επειδή πιστεύει πως δεν τον δείχνει τόσο ωραίο όσο είναι.
Ο Σπάρτης, ο Μεσσηνίας, ο Καλαβρύτων, ο Θηβών: οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Αρχιεπισκόπου θυμίζουν μάθημα Γεωγραφίας. Ή παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα όπως η φέτα – δυο κιλά Δωδώνης, να τ’ αφήσω; Σε κάθε περίπτωση, η μάχη για την ανάδειξη νέου Αρχιεπισκόπου αποτυπώνει απόλυτα το «ελληνικό όνειρο». Είναι όλα αυτά τα βλαχαδερά από την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα που δεν τους φτάνει να είναι «Σπάρτης» ή «Θηβών» αλλά θέλουν σώνει και καλά να κατακτήσουν την Αθήνα. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος πρέπει να είναι ή Αθηναίος ή Ζακυνθινός. Οι άλλοι στα χωριά σας.
Μια ακόμα ωραία πρωτοβουλία ξεκινάει από τα μπλογκ. Κάποιοι καλοί μπλόγκερ αποφάσισαν να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στην προβολή του DVD της υπόθεσης Ζαχόπουλου. Δεν το έχω παρακολουθήσει πολύ το θέμα αλλά υποθέτω πως οι κακοί άνθρωποι που έχουν το DVD συλλαμβάνουν τους μπλόγκερ, τους δένουν πισθάγκωνα, τους ανοίγουν διάπλατα τα μάτια, τα στερεώνουν με οδοντογλυφίδες και τους υποχρεώνουν να δουν το DVD. Συμπαραστέκομαι στην προσπάθεια των συναδέλφων και δηλώνω ξεκάθαρα πως δεν θέλω να δω το DVD. ‘Όχι, δεν θέλω να δω το DVD! Θέλω…(πάτα εδώ)
Γούστα είν' αυτά...
Η κοίμηση του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου με έχει προβληματίσει πολύ. Σκέφτομαι πως τώρα πια η χώρα μας έχει μόνο τον Μίκη Θεοδωράκη να μας προφυλάσσει από την παγκοσμιοποίηση, τους Αμερικανούς, τους Εβραίους και γενικά απ’ όλους αυτούς που θέλουν να μας αφανίσουν επειδή μας ζηλεύουν. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι μπορεί να συμβεί αν κοιμηθεί ο Μίκης. Το σίγουρο είναι πως –τηρουμένων των αναλογιών και με βάση την προσφορά των δυο αντρών στον τόπο- αν για τον μακαριστό Χριστόδουλο κηρύχτηκε τετραήμερο εθνικό πένθος, για τον Μίκη Θεοδωράκη θα πρέπει να πενθούμε τουλάχιστον τέσσερα χρόνια και, παράλληλα, να στηθοδερνόμαστε. Αν –ο μη γένοιτο- φτάσει ποτέ αυτή η μαύρη ώρα, θα πρότεινα να κρατήσουμε μυστικό τον χαμό του μεγάλου μας συνθέτη – αν οι εχθροί του έθνους και της Ορθοδοξίας νομίζουν πως είναι ζωντανός, δεν θα τολμήσουν να μας πάρουν φαλάγγι.
Ο Νίκος Δήμου παραχώρησε συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη για τα "ΝΕΑ" του Σαββάτου. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη - ο κ. Δήμου μιλάει για το Διαδίκτυο και τα μπλογκ και λέει με 1000 λέξεις όσα οι ειδικοί λένε σε τρία βιβλία. Κάποια στιγμή ο κ. Δήμου λέει: «Πλεονέκτημα (των μπλογκ): ο καθένας πια μπορεί να γίνει εκδότης του εαυτού του. Τζάμπα. Ποιος ήξερε τον Πιτσιρίκο πριν από τα blogs; Το Διαδίκτυο έδωσε διέξοδο σε όλους τους δημιουργούς: συγγραφείς, μουσικούς, ζωγράφους, κινηματογραφιστές». Αφού τον ευχαριστήσω για την τιμητική αναφορά, θα ήθελα να πω πως έχει απόλυτο δίκιο. Το περίεργο, δε, δεν είναι πως αν δεν υπήρχαν τα μπλογκ δεν θα με ήξερε κανείς, αλλά πως ούτε εγώ θα μάθαινα ποτέ πως μπορώ να γράψω πέντε πράγματα που μπορεί να ενδιέφεραν κάποιους άλλους ανθρώπους. Είμαι σίγουρος πως αυτό ισχύει για πολλούς μπλόγκερ. Η συνέντευξη του Νίκου Δήμου στον Σταύρο Θεοδωράκη εδώ.
Τον περασμένο Οκτώβριο, ο μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος, απαντώντας στους δημοσιογράφους για το αν υπήρχαν συζητήσεις ανάμεσα στους ιεράρχες για τη διαδοχή του Χριστόδουλου, είχε πει πως «οι χήρες βάζουν πλερέζες πριν πεθάνει ο άντρας τους». Επειδή ο συμπατριώτης μου μητροπολίτης είναι απασχολημένος αυτές τις ημέρες με τις ίντριγκες για την εκλογή νέου αρχιεπισκόπου -και δεν έχει χρόνο για δηλώσεις-, θα προσπαθήσω να καλύψω εγώ το κενό του, με τη βοήθεια βέβαια πάντα της λαϊκής σοφίας. Αυτές τις μέρες οι μητροπολίτες που είναι υποψήφιοι για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο κάνουν «σαν τη χήρα στο κρεβάτι», ενώ την επόμενη Πέμπτη -που θα εκλεγεί ο νέος αρχιεπίσκοπος- θα μπορούμε κάλλιστα να πούμε πως η Ιερά Σύνοδος «στις εννιά του μακαρίτη, άλλον έβαλε στο σπίτι».
Ο Κώστας Σημίτης δεν παρέστη στην κηδεία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, αφού βρισκόταν στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ για προγραμματισμένη ομιλία του με θέμα «Το μέλλον της Ευρώπης». Σε κάθε περίπτωση, δεν καταλαβαίνω γιατί σχολιάστηκε η απουσία του κ. Σημίτη από την κηδεία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου - είμαι σίγουρος πως, ακόμα κι αν βρισκόταν στην Αθήνα, δεν θα παρίστατο στην κηδεία. Ο κ. Σημίτης είναι ένας λιτός άνθρωπος και κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας μας έδωσε να καταλάβουμε ότι αποφεύγει τις διασκεδάσεις…
Από την ημέρα που ο κ. Ζαχόπουλος πήδησε από το μπαλκόνι, ο Μάκης έχει κάνει -μεταξύ άλλων- τα εξής: "έδωσε" τον φίλο του τον Θέμο. "Έδωσε" τον φίλο του τον Κουκοδήμο. Απειλεί συνέχεια να πατήσει κόκκινα κουμπάκια. Χωρίς να τον ρωτήσει κανείς, δηλώνει διαρκώς πως είναι τίμιος και πως δεν είχε ιδέα. Ζήτησε συγγνώμη από την Όλγα Τρέμη. Ζήτησε συγγνώμη από τον Θόδωρο Ρουσόπουλο. Υμνεί τον Χρήστο Λαμπράκη, ο οποίος -σύμφωνα πάντα με τον Μάκη- είναι ευπατρίδης και εθνικός ευεργέτης. Μετά απ' όλα αυτά, είμαι ο μόνος που έχει την εντύπωση πως ο Μάκης βρίσκεται σε τραγικά δύσκολη θέση και κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει τον κώλο του;
